अश्मन्न् ऊर्जम् इति परि षिञ्चति मार्जयत्य् एवैनम् अथो तर्पयत्य् एव स एनं तृप्तो ऽक्षुध्यन्न् अशोचन्न् अमुष्मिँल्लोक उप तिष्ठते तृप्यति प्रजया पशुभिर् य एवं वेद तां न इषमूर्जं धत्त मरुतः सꣳरराणा इत्य् आह । अन्नं वा ऊर्ज् अन्नम् मरुतः । अन्नम् एवाव रुन्द्धे । अश्मꣳस् ते क्षुध् । अमुं ते शुक् ऋच्छतु यं द्विष्म इत्य् आह यम् एव द्वेष्टि तम् अस्य क्षुधा च शुचा चार्पयति त्रिः परिषिञ्चन् पर्य् एति त्रिवृद् वा अग्निः । यावान् एवाग्निस् तस्य शुचꣳ शमयति त्रिः पुनः पर्य् एति षट् सम् पद्यन्ते षड् वा ऋतवः । ऋतुभिर् एवास्य शुचꣳ शमयति । अपां वा एतत् पुष्पं यद् वेतसः । अपाम् शरो ऽवकाः । वेतसशाखया चावकाभिश् च वि कर्षति । आपो वै शान्ताः शान्ताभिर् एवास्य शुचꣳ शमयति यो वा अग्निं चितम् प्रथमः पशुर् अधिक्रामतीश्वरो वै तꣳ शुचा प्रदहः । मण्डूकेन वि कर्षति । एष वै पशूनाम् अनुपजीवनीयः। न वा एष ग्राम्येषु पशुषु हितो नारण्येषु तम् एव शुचार्पयति । अष्टाभिर् वि कर्षति अष्टाक्षरा गायत्री गायत्रो ऽग्निः । यावान् एवाग्निर् तस्य शुचꣳ शमयति पावकवतीभिः । अन्नं वै पावको अन्नेनैवास्य शुचꣳ शमयति मृत्युर् वा एष यद् अग्निः ब्रह्मण एतद् रूपं यत् कृष्णाजिनम् । कार्ष्णी उपानहाव् उप मुञ्चते ब्रह्मणैव मृत्योर् अन्तर् धत्ते अन्तर् मृत्योर् धत्ते । अन्तर् अन्नाद्याद् इत्य् आहुः। अन्याम् उपमुञ्चते ऽन्यां नान्तः एव मृत्योर् धत्ते ऽवान्नाद्यꣳ रुन्द्धे नमस् ते हरसे शोचिष इत्य् आह नमस्कृत्य हि वसीयाꣳसम् उपचरन्ति । अन्यं ते अस्मत् तपन्तु हेतय इत्य् आह यम् एव द्वेष्टि तम् अस्य शुचार्पयति पावको अस्मभ्यꣳ शिवो भवेत्य् आह । अन्नं वै पावको अन्नम् एवाव रुन्द्धे द्वाभ्याम् अधि क्रामति प्रतिष्ठित्यै । अपस्यवतीभ्याꣳ शान्त्यै ॥
aśmann ūrjam iti pari ṣiñcati mārjayaty evainam atho tarpayaty eva sa enaṃ tṛpto 'kṣudhyann aśocann amuṣmi~lloka upa tiṣṭhate tṛpyati prajayā paśubhir ya evaṃ veda tāṃ na iṣamūrjaṃ dhatta marutaḥ sam̐rarāṇā ity āha | annaṃ vā ūrj annam marutaḥ | annam evāva runddhe | aśmam̐s te kṣudh | amuṃ te śuk ṛcchatu yaṃ dviṣma ity āha yam eva dveṣṭi tam asya kṣudhā ca śucā cārpayati triḥ pariṣiñcan pary eti trivṛd vā agniḥ | yāvān evāgnis tasya śucam̐ śamayati triḥ punaḥ pary eti ṣaṭ sam padyante ṣaḍ vā ṛtavaḥ | ṛtubhir evāsya śucam̐ śamayati | apāṃ vā etat puṣpaṃ yad vetasaḥ | apām śaro 'vakāḥ | vetasaśākhayā cāvakābhiś ca vi karṣati | āpo vai śāntāḥ śāntābhir evāsya śucam̐ śamayati yo vā agniṃ citam prathamaḥ paśur adhikrāmatīśvaro vai tam̐ śucā pradahaḥ | maṇḍūkena vi karṣati | eṣa vai paśūnām anupajīvanīyaḥ| na vā eṣa grāmyeṣu paśuṣu hito nāraṇyeṣu tam eva śucārpayati | aṣṭābhir vi karṣati aṣṭākṣarā gāyatrī gāyatro 'gniḥ | yāvān evāgnir tasya śucam̐ śamayati pāvakavatībhiḥ | annaṃ vai pāvako annenaivāsya śucam̐ śamayati mṛtyur vā eṣa yad agniḥ brahmaṇa etad rūpaṃ yat kṛṣṇājinam | kārṣṇī upānahāv upa muñcate brahmaṇaiva mṛtyor antar dhatte antar mṛtyor dhatte | antar annādyād ity āhuḥ| anyām upamuñcate 'nyāṃ nāntaḥ eva mṛtyor dhatte 'vānnādyam̐ runddhe namas te harase śociṣa ity āha namaskṛtya hi vasīyām̐sam upacaranti | anyaṃ te asmat tapantu hetaya ity āha yam eva dveṣṭi tam asya śucārpayati pāvako asmabhyam̐ śivo bhavety āha | annaṃ vai pāvako annam evāva runddhe dvābhyām adhi krāmati pratiṣṭhityai | apasyavatībhyām̐ śāntyai ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.