प्रजापतिः प्रजाः सृष्ट्वा प्रेणाऽनु प्राविशत् ताभ्यः पुनः सम्भवितुं नाशक्नोत् सो ऽब्रवीत् । ऋध्नवद् इत् स यो मेतः पुनः संचिनवद् इति तं देवाः सम् अचिन्वन् ततो वै त आर्ध्नुवन् यत् समचिन्वन् तच् चित्यस्य चित्यत्वम् । य एवं विदान् अग्निं चिनुत ऋध्नोत्य् एव कस्मै कम् अग्निश् चीयत इत्य् आहुः । अग्निवान् असानीति वा अग्निश् चीयते । अग्निवान् एव भवति कस्मै कम् अग्निश् चीयत इत्य् आहुः । देवा मा वेदन्न् इति वा अग्निश् चीयते विदुर् एनं देवाः कस्मै कम् अग्निश् चीयत इत्य् आहुः । गृह्य् असानीति वा अग्निश् चीयते गृह्य् एव भवति कस्मै कम् अग्निश् चीयत इत्य् आहुः । पशुमान् असानीति वा अग्निः चीयते पशुमान् एव भवति कस्मै कम् अग्निश् चीयत इत्य् आहुः सप्त मा पुरुषा उप जीवान् इति वा अग्निश् चीयते त्रयः प्राञ्चस् त्रयः प्रत्यञ्च आत्मा सप्तम एतावन्त एवैनम् अमुष्मिँल्लोक उप जीवन्ति प्रजापतिर् अग्निम् अचिकीषत तम् पृथिव्यब्रवीत् । न मय्य् अग्निं चेष्यसेऽति मा धक्ष्यति सा त्वाऽतिदह्यमाना वि धविष्ये स पापीयान् भविष्यसीति। सो ऽब्रवीत् तथा वा अहं करिष्यामि यथा त्वा नातिधक्ष्यतीति स इमाम् अभ्य् अमृशत् प्रजापतिस् त्वा सादयतु तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवा सीद । इति । इमाम् एवेष्टकां कृत्वोपाधत्तानतिदाहाय यत् प्रत्य् अग्निं चिन्वीत तद् अभि मृशेत् प्रजापतिस् त्वा सादयतु तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवा सीद इति । इमाम् एवेष्टकां कृत्वोप धत्ते ऽनतिदाहाय प्रजापतिर् अकामयत प्र जायेयेति स एतम् उख्यम् अपश्यत् तꣳ संवत्सरम् अबिभस् ततो वै स प्राजायत तस्मात् संवत्सरम् भार्यः प्रैव जायते तं वसवो ऽब्रुवन् प्र त्वम् अजनिष्ठा वयम् प्र जायामहा इति तं वसुभ्यः प्रायच्छत् तं त्रीण्य् अहान्य् अबिभरुः । तेन त्रीणि च शतान्य् असृजन्त त्रयस्त्रिꣳशतं च तस्मात् त्र्यहम् भार्यः प्रैव जायते तान् रुद्रा अब्रुवन् प्र यूयम् अजनिढ्वं वयम् प्र जायामहा इति तꣳ रुद्रेभ्यः प्रायच्छन् तꣳ षड् अहान्य् अबिभरुस् तेन त्रीणि च शतान्य् असृजन्त त्रयस्त्रिꣳशतं च तस्मात् षडहम् भार्यः प्रैव जायते तान् आदित्या अब्रुवन् प्र यूयम् अजनिढ्वं वयम् प्र जायामहा इति । तम् आदित्येभ्यः प्रायच्छन् तं द्वादशाहान्य् अबिभरुस् तेन त्रीणि च शतान्य् असृजन्त त्रयस्त्रिꣳशतं च तस्माद् द्वादशाहम् भार्यः प्रैव जायते तेनैव ते सहस्रम् असृजन्तोखाꣳ सहस्रतमीम् । य एवम् उख्यꣳ साहस्रं वेद प्र सहस्रम् पशून् आप्नोति ॥
prajāpatiḥ prajāḥ sṛṣṭvā preṇā'nu prāviśat tābhyaḥ punaḥ sambhavituṃ nāśaknot so 'bravīt | ṛdhnavad it sa yo metaḥ punaḥ saṃcinavad iti taṃ devāḥ sam acinvan tato vai ta ārdhnuvan yat samacinvan tac cityasya cityatvam | ya evaṃ vidān agniṃ cinuta ṛdhnoty eva kasmai kam agniś cīyata ity āhuḥ | agnivān asānīti vā agniś cīyate | agnivān eva bhavati kasmai kam agniś cīyata ity āhuḥ | devā mā vedann iti vā agniś cīyate vidur enaṃ devāḥ kasmai kam agniś cīyata ity āhuḥ | gṛhy asānīti vā agniś cīyate gṛhy eva bhavati kasmai kam agniś cīyata ity āhuḥ | paśumān asānīti vā agniḥ cīyate paśumān eva bhavati kasmai kam agniś cīyata ity āhuḥ sapta mā puruṣā upa jīvān iti vā agniś cīyate trayaḥ prāñcas trayaḥ pratyañca ātmā saptama etāvanta evainam amuṣmi~lloka upa jīvanti prajāpatir agnim acikīṣata tam pṛthivyabravīt | na mayy agniṃ ceṣyase'ti mā dhakṣyati sā tvā'tidahyamānā vi dhaviṣye sa pāpīyān bhaviṣyasīti| so 'bravīt tathā vā ahaṃ kariṣyāmi yathā tvā nātidhakṣyatīti sa imām abhy amṛśat prajāpatis tvā sādayatu tayā devatayāṅgirasvad dhruvā sīda | iti | imām eveṣṭakāṃ kṛtvopādhattānatidāhāya yat praty agniṃ cinvīta tad abhi mṛśet prajāpatis tvā sādayatu tayā devatayāṅgirasvad dhruvā sīda iti | imām eveṣṭakāṃ kṛtvopa dhatte 'natidāhāya prajāpatir akāmayata pra jāyeyeti sa etam ukhyam apaśyat tam̐ saṃvatsaram abibhas tato vai sa prājāyata tasmāt saṃvatsaram bhāryaḥ praiva jāyate taṃ vasavo 'bruvan pra tvam ajaniṣṭhā vayam pra jāyāmahā iti taṃ vasubhyaḥ prāyacchat taṃ trīṇy ahāny abibharuḥ | tena trīṇi ca śatāny asṛjanta trayastrim̐śataṃ ca tasmāt tryaham bhāryaḥ praiva jāyate tān rudrā abruvan pra yūyam ajaniḍhvaṃ vayam pra jāyāmahā iti tam̐ rudrebhyaḥ prāyacchan tam̐ ṣaḍ ahāny abibharus tena trīṇi ca śatāny asṛjanta trayastrim̐śataṃ ca tasmāt ṣaḍaham bhāryaḥ praiva jāyate tān ādityā abruvan pra yūyam ajaniḍhvaṃ vayam pra jāyāmahā iti | tam ādityebhyaḥ prāyacchan taṃ dvādaśāhāny abibharus tena trīṇi ca śatāny asṛjanta trayastrim̐śataṃ ca tasmād dvādaśāham bhāryaḥ praiva jāyate tenaiva te sahasram asṛjantokhām̐ sahasratamīm | ya evam ukhyam̐ sāhasraṃ veda pra sahasram paśūn āpnoti ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.