आपो वरुणस्य पत्नय आसन् ता अग्निर् अभ्य् ध्यायत् ताः सम् अभवत् तस्य रेतः पराऽपतत् तद् इयम् अभवद् यद् द्वितीयम् पराऽपतत् तद् असाव् अभवद् इयं वै विराड् असौ { स्वराड् ^ स्वराज् } यद् विराजाव् उपदधातीमे एवोप धत्ते यद् वा असौ रेतः सिञ्चति तद् अस्याम् प्रति तिष्ठति तत् प्र जायते ता ओषधयः ॥ वीरुधो भवन्ति ता अग्निर् अत्ति य एवं वेद प्रैव जायते ऽन्नादो भवति यो रेतस्वी स्यात् प्रथमायां तस्य चित्याम् उभे उप दध्याद् इमे एवास्मै समीची रेतः सिञ्चतो यः सिक्तरेताः स्यात् प्रथमायां तस्य चित्याम् अन्याम् उप दध्याद् उत्तमायाम् अन्याꣳ रेत एवास्य सिक्तम् आभ्याम् उभयतः परि गृह्णाति ॥ संवत्सरं न कम् चन प्रत्यवरोहेन् न हीमे कं चन प्रत्यवरोहतस् तद् एनयोर् व्रतम् । यो वा अपशीर्षाणम् अग्निं चिनुते ऽपशीर्षामुष्मिँल्लोके भवति यः सशीर्षाणं चिनुते सशीर्षामुष्मिँल्लोके भवति चित्तिं जुहोमि मनसा घृतेन यथा देवा इहाऽऽगमन् वीतिहोत्रा ऋतावृधः समुद्रस्य वयुनस्य पत्मञ् जुहोमि विश्वकर्मणे विश्वाऽहामर्त्यꣳ हविर् इति स्वयमातृण्णाम् उपधाय जुहोति ॥ एतद् वा अग्नेः शिरः सशीर्षाणम् एवाग्निं चिनुते सशीर्षाऽमुष्मिँल्लोके भवति य एवं वेद सुवर्गाय वा एष लोकाय चीयते यद् अग्निस् तस्य यद् अयथापूर्वं क्रियते ऽसुवर्ग्यम् अस्य तत्। सुवर्ग्यो ऽग्निः। चितिम् उपधायाभि मृशेत् । चित्तिम् अचित्तिं चिनवद् वि विद्वान् पृष्ठेव वीता वृजिना च मर्तान् राये च नः स्वपत्याय देव दितिं च रास्वादितिम् उरुष्येति यथापूर्वम् एवैनाम् उप धत्ते प्राञ्चम् एनं चिनुते सुवर्ग्यो ऽस्य भवति ॥
āpo varuṇasya patnaya āsan tā agnir abhy dhyāyat tāḥ sam abhavat tasya retaḥ parā'patat tad iyam abhavad yad dvitīyam parā'patat tad asāv abhavad iyaṃ vai virāḍ asau { svarāḍ ^ svarāj } yad virājāv upadadhātīme evopa dhatte yad vā asau retaḥ siñcati tad asyām prati tiṣṭhati tat pra jāyate tā oṣadhayaḥ || vīrudho bhavanti tā agnir atti ya evaṃ veda praiva jāyate 'nnādo bhavati yo retasvī syāt prathamāyāṃ tasya cityām ubhe upa dadhyād ime evāsmai samīcī retaḥ siñcato yaḥ siktaretāḥ syāt prathamāyāṃ tasya cityām anyām upa dadhyād uttamāyām anyām̐ reta evāsya siktam ābhyām ubhayataḥ pari gṛhṇāti || saṃvatsaraṃ na kam cana pratyavarohen na hīme kaṃ cana pratyavarohatas tad enayor vratam | yo vā apaśīrṣāṇam agniṃ cinute 'paśīrṣāmuṣmi~lloke bhavati yaḥ saśīrṣāṇaṃ cinute saśīrṣāmuṣmi~lloke bhavati cittiṃ juhomi manasā ghṛtena yathā devā ihā''gaman vītihotrā ṛtāvṛdhaḥ samudrasya vayunasya patmañ juhomi viśvakarmaṇe viśvā'hāmartyam̐ havir iti svayamātṛṇṇām upadhāya juhoti || etad vā agneḥ śiraḥ saśīrṣāṇam evāgniṃ cinute saśīrṣā'muṣmi~lloke bhavati ya evaṃ veda suvargāya vā eṣa lokāya cīyate yad agnis tasya yad ayathāpūrvaṃ kriyate 'suvargyam asya tat| suvargyo 'gniḥ| citim upadhāyābhi mṛśet | cittim acittiṃ cinavad vi vidvān pṛṣṭheva vītā vṛjinā ca martān rāye ca naḥ svapatyāya deva ditiṃ ca rāsvāditim uruṣyeti yathāpūrvam evainām upa dhatte prāñcam enaṃ cinute suvargyo 'sya bhavati ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.