विश्वकर्मा दिशाम् पतिः स नः पशून् पातु सो ऽस्मान् पातु तस्मै नमः प्रजापती रुद्रो वरुणो ऽग्निर् दिशाम् पतिः स नः पशून् पातु सो ऽस्मान् पातु तस्मै नमः । एता वै देवता एतेषाम् पशूनाम् अधिपतयस् ताभ्यो वा एष आ वृश्च्यते यः पशुशीर्षाण्य् उपदधाति हिरण्येष्टका उप दधाति । एताभ्य एव देवताभ्यो नमस् करोति ब्रह्मवादिनः वदन्ति । अग्नौ ग्राम्यान् पशून् प्र दधाति शुचारण्यान् अर्पयति किं तत उच् छिꣳषतीति यद् धिरण्येष्टका उपदधात्य् अमृतं वै हिरण्यम् अमृतेनैव ग्राम्येभ्यः पशुभ्यो भेषजं करोति नैनान् हिनस्ति प्राणो वै प्रथमा स्वयमातृण्णा व्यानो द्वितीयाऽपानस् तृतीया । अनु प्राण्यात् प्रथमाꣳ स्वयमातृण्णाम् उपधाय प्राणेनैव प्राणꣳ सम् अर्धयति व्यन्यात् द्वितीयाम् उपधाय व्यानेनैव व्यानꣳ सम् अर्धयति । अपान्यात् तृतीयाम् उपधाय । अपानेनैवापानꣳ सम् अर्धयति । अथो प्राणैर् एवैनꣳ सम् इन्द्धे भूर् भुवः सुवर् इति स्वयमातृण्णा उप दधाति । इमे वै लोकाः स्वयमातृण्णाः । एताभिः खलु वै व्याहृतीभिः प्रजापतिः प्राजायत यद् एताभिर् व्याहृतीभिः स्वयमातृण्णा उपदधातीमान् एव लोकान् उपधायैषु लोकेष्व् अधि प्र जायते । प्राणाय व्यानायापानाय वाचे त्वा चक्षुषे त्वा तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवा सीद । अग्निना वै देवाः सुवर्गं लोकम् अजिगाꣳसन् तेन पतितुं नाशक्नुवन् त एताश् चतस्रः स्वयमातृण्णा अपश्यन् ता दिक्षूपादधत तेन सर्वतश्चक्षुषा सुवर्गं लोकम् आयन् यच् चतस्रः स्वयमातृण्णा दिक्षूपदधाति सर्वतश्चक्षुषैव तद् अग्निना यजमानः सुवर्गं लोकम् एति ॥
viśvakarmā diśām patiḥ sa naḥ paśūn pātu so 'smān pātu tasmai namaḥ prajāpatī rudro varuṇo 'gnir diśām patiḥ sa naḥ paśūn pātu so 'smān pātu tasmai namaḥ | etā vai devatā eteṣām paśūnām adhipatayas tābhyo vā eṣa ā vṛścyate yaḥ paśuśīrṣāṇy upadadhāti hiraṇyeṣṭakā upa dadhāti | etābhya eva devatābhyo namas karoti brahmavādinaḥ vadanti | agnau grāmyān paśūn pra dadhāti śucāraṇyān arpayati kiṃ tata uc chim̐ṣatīti yad dhiraṇyeṣṭakā upadadhāty amṛtaṃ vai hiraṇyam amṛtenaiva grāmyebhyaḥ paśubhyo bheṣajaṃ karoti nainān hinasti prāṇo vai prathamā svayamātṛṇṇā vyāno dvitīyā'pānas tṛtīyā | anu prāṇyāt prathamām̐ svayamātṛṇṇām upadhāya prāṇenaiva prāṇam̐ sam ardhayati vyanyāt dvitīyām upadhāya vyānenaiva vyānam̐ sam ardhayati | apānyāt tṛtīyām upadhāya | apānenaivāpānam̐ sam ardhayati | atho prāṇair evainam̐ sam inddhe bhūr bhuvaḥ suvar iti svayamātṛṇṇā upa dadhāti | ime vai lokāḥ svayamātṛṇṇāḥ | etābhiḥ khalu vai vyāhṛtībhiḥ prajāpatiḥ prājāyata yad etābhir vyāhṛtībhiḥ svayamātṛṇṇā upadadhātīmān eva lokān upadhāyaiṣu lokeṣv adhi pra jāyate | prāṇāya vyānāyāpānāya vāce tvā cakṣuṣe tvā tayā devatayāṅgirasvad dhruvā sīda | agninā vai devāḥ suvargaṃ lokam ajigām̐san tena patituṃ nāśaknuvan ta etāś catasraḥ svayamātṛṇṇā apaśyan tā dikṣūpādadhata tena sarvataścakṣuṣā suvargaṃ lokam āyan yac catasraḥ svayamātṛṇṇā dikṣūpadadhāti sarvataścakṣuṣaiva tad agninā yajamānaḥ suvargaṃ lokam eti ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.