त्वाम् अग्ने वृषभं चेकितानम् पुनर् युवानम् जनयन्न् उपागाम् । अस्थूरि णो गार्हपत्यानि सन्तु तिग्मेन नो ब्रह्मणा सꣳ शिशाधि ॥ पशवो वा एते यद् इष्टकाश् चित्यांचित्याम् ऋषभम् उप दधाति मिथुनम् एवास्य तद् यज्ञे करोति प्रजननाय तस्माद् यूथे-यूथ ऋषभः । संवत्सरस्य प्रतिमां यां त्वा रात्र्य् उपासते । प्रजाꣳ सुवीरां कृत्वा विश्वम् आयुर् व्यश्नवत् ॥ प्राजापत्याम् एताम् उप दधातीयं वावैषैकाष्टका यद् एवैकाष्टकायाम् अन्नं क्रियते तद् एवैतयाव रुन्द्धे । एषा वै प्रजापतेः कामदुघा तयैव यजमानो ऽमुष्मिँल्लोके ऽग्निं दुहे येन देवा ज्योतिषोर्ध्वा उदायन् येनादित्या वसवो येन रुद्राः । येनाङ्गिरसो महिमानम् आनशुस् तेनैतु यजमानः स्वस्ति ॥ सुवर्गाय वा एष लोकाय चीयते यद् अग्निः । येन देवा ज्योतिषोर्ध्वा उदायन्न् इत्य् उख्यꣳ सम् इन्द्ध इष्टका एवैता उप धत्ते वानस्पत्याः सुवर्गस्य लोकस्य समष्ट्यै शतायुधाय शतवीर्याय शतोतये ऽभिमातिषाहे । शतं यो नः शरदो अजीतान् इन्द्रो नेषद् अति दुरितानि विश्वा ॥ ये चत्वारः पथयो देवयाना अन्तरा द्यावापृथिवी वियन्ति । तेषां यो अज्यानिम् अजीतिम् आवहात् तस्मै नो देवाः परि दत्तेह सर्वे ॥ ग्रीष्मो हेमन्त उत नो वसन्तः शरद् वर्षाः सुवितं नो अस्तु । तेषाम् ऋतूनाꣳ शतशारदानां निवात एषां अभये स्याम ॥ इदुवत्सराय परिवत्सराय संवत्सराय कृणुता बृहन् नमः । तेषां वयꣳ सुमतौ यज्ञियानां ज्योग् अजीता अहताः स्याम ॥ भद्रान् नः श्रेयः सम् अनैष्ट देवास् त्वयावसेन सम् अशीमहि त्वा । स नो मयोभूः पितो आ विशस्व शं तोकाय तनुवे स्योनः ॥ अज्यानीर् एता उप दधात्य् एता वै देवता अपराजितास् ता एव प्र विशति नैव जीयते ब्रह्मवादिनो वदन्ति यद् अर्धमासा मासा ऋतवः संवत्सर ओषधीः पचन्त्य् अथ कस्माद् अन्याभ्यो देवताभ्य आग्रयणं निर् उप्यत इति । एता हि तद् देवता उदजयन् यद् ऋतुभ्यो निर्वपेद् देवताभ्यः समदं दध्यात् । आग्रयणं निरुप्यैता आहुतीर् जुहोति । अर्धमासान् एव मासान् ऋतून्त् संवत्सरम् प्रीणाति न देवताभ्यः समदम् दधाति भद्रान् नः श्रेयः सम् अनैष्ट देवा इत्य् आह हुताद्याय यजमानस्यापराभावाय ॥
tvām agne vṛṣabhaṃ cekitānam punar yuvānam janayann upāgām | asthūri ṇo gārhapatyāni santu tigmena no brahmaṇā sam̐ śiśādhi || paśavo vā ete yad iṣṭakāś cityāṃcityām ṛṣabham upa dadhāti mithunam evāsya tad yajñe karoti prajananāya tasmād yūthe-yūtha ṛṣabhaḥ | saṃvatsarasya pratimāṃ yāṃ tvā rātry upāsate | prajām̐ suvīrāṃ kṛtvā viśvam āyur vyaśnavat || prājāpatyām etām upa dadhātīyaṃ vāvaiṣaikāṣṭakā yad evaikāṣṭakāyām annaṃ kriyate tad evaitayāva runddhe | eṣā vai prajāpateḥ kāmadughā tayaiva yajamāno 'muṣmi~lloke 'gniṃ duhe yena devā jyotiṣordhvā udāyan yenādityā vasavo yena rudrāḥ | yenāṅgiraso mahimānam ānaśus tenaitu yajamānaḥ svasti || suvargāya vā eṣa lokāya cīyate yad agniḥ | yena devā jyotiṣordhvā udāyann ity ukhyam̐ sam inddha iṣṭakā evaitā upa dhatte vānaspatyāḥ suvargasya lokasya samaṣṭyai śatāyudhāya śatavīryāya śatotaye 'bhimātiṣāhe | śataṃ yo naḥ śarado ajītān indro neṣad ati duritāni viśvā || ye catvāraḥ pathayo devayānā antarā dyāvāpṛthivī viyanti | teṣāṃ yo ajyānim ajītim āvahāt tasmai no devāḥ pari datteha sarve || grīṣmo hemanta uta no vasantaḥ śarad varṣāḥ suvitaṃ no astu | teṣām ṛtūnām̐ śataśāradānāṃ nivāta eṣāṃ abhaye syāma || iduvatsarāya parivatsarāya saṃvatsarāya kṛṇutā bṛhan namaḥ | teṣāṃ vayam̐ sumatau yajñiyānāṃ jyog ajītā ahatāḥ syāma || bhadrān naḥ śreyaḥ sam anaiṣṭa devās tvayāvasena sam aśīmahi tvā | sa no mayobhūḥ pito ā viśasva śaṃ tokāya tanuve syonaḥ || ajyānīr etā upa dadhāty etā vai devatā aparājitās tā eva pra viśati naiva jīyate brahmavādino vadanti yad ardhamāsā māsā ṛtavaḥ saṃvatsara oṣadhīḥ pacanty atha kasmād anyābhyo devatābhya āgrayaṇaṃ nir upyata iti | etā hi tad devatā udajayan yad ṛtubhyo nirvaped devatābhyaḥ samadaṃ dadhyāt | āgrayaṇaṃ nirupyaitā āhutīr juhoti | ardhamāsān eva māsān ṛtūnt saṃvatsaram prīṇāti na devatābhyaḥ samadam dadhāti bhadrān naḥ śreyaḥ sam anaiṣṭa devā ity āha hutādyāya yajamānasyāparābhāvāya ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.