चित्तिं जुहोमि मनसा घृतेन । इत्य् आह । अदाभ्या वै नामैषाऽऽहुतिर् वैश्वकर्मणी नैनं चिक्यानम् भ्रातृव्यो दभ्नोति । अथो देवता एवाव रुन्द्धे । अग्ने तम् अद्य इति पङ्क्त्या जुहोति पङ्क्त्याहुत्या यज्ञमुखम् आरभते सप्त ते अग्ने समिधः सप्त जिह्वाः इत्य् आह होत्रा एवाव रुन्द्धे । अग्निर् देवेभ्यो ऽपाक्रामद् भागधेयम् इच्छमानस् तस्मा एतद् भागधेयम् प्रायच्छन् । एतद् वा अग्नेर् अग्निहोत्रम् एतर्हि खलु वा एष जातो यर्हि सर्वश् चितः । जातायैवास्मा अन्नम् अपि दधाति स एनम् प्रीतः प्रीणाति वसीयान् भवति ब्रह्मवादिनो वदन्ति यद् एष गार्हपत्यश् चीयते ऽथ क्वास्याहवनीय इति । असाव् आदित्य इति ब्रूयात् । एतस्मिन् हि सर्वाभ्यो देवताभ्यो जुह्वति ॥ य एवं विद्वान् अग्निं चिनुते साक्षाद् एव देवता ऋध्नोति । अग्ने यशस्विन् यशसेमम् अर्पयेन्द्रावतीम् अपचितीम् इहा वह । अयम् मूर्धा परमेष्ठी सुवर्चाः समानानाम् उत्तमश्लोको अस्तु ॥ भद्रम् पश्यन्त उप सेदुर् अग्रे तपो दीक्षाम् ऋषयः सुवर्विदः । ततः क्षत्रम् बलम् ओजश् च जातं तद् अस्मै देवा अभि सं नमन्तु ॥ धाता विधाता परमा उत संदृक् प्रजापतिः परमेष्ठी विराजा । स्तोमाश् छन्दाꣳसि निविदो म आहुर् एतस्मै राष्ट्रम् अभि सं नमाम ॥ अभ्यावर्तध्वम् उप मेत साकम् अयꣳ शास्ताधिपतिर् वो अस्तु । अस्य विज्ञानम् अनु सꣳ रभध्वम् इमम् पश्चाद् अनु जीवाथ सर्वे ॥ राष्ट्रभृत एता उप दधाति । एषा वा अग्नेश् चिती राष्ट्रभृत् तयैवास्मिन् राष्ट्रं दधाति राष्ट्रम् एव भवति नास्माद् राष्ट्रम् भ्रꣳशते ॥
cittiṃ juhomi manasā ghṛtena | ity āha | adābhyā vai nāmaiṣā''hutir vaiśvakarmaṇī nainaṃ cikyānam bhrātṛvyo dabhnoti | atho devatā evāva runddhe | agne tam adya iti paṅktyā juhoti paṅktyāhutyā yajñamukham ārabhate sapta te agne samidhaḥ sapta jihvāḥ ity āha hotrā evāva runddhe | agnir devebhyo 'pākrāmad bhāgadheyam icchamānas tasmā etad bhāgadheyam prāyacchan | etad vā agner agnihotram etarhi khalu vā eṣa jāto yarhi sarvaś citaḥ | jātāyaivāsmā annam api dadhāti sa enam prītaḥ prīṇāti vasīyān bhavati brahmavādino vadanti yad eṣa gārhapatyaś cīyate 'tha kvāsyāhavanīya iti | asāv āditya iti brūyāt | etasmin hi sarvābhyo devatābhyo juhvati || ya evaṃ vidvān agniṃ cinute sākṣād eva devatā ṛdhnoti | agne yaśasvin yaśasemam arpayendrāvatīm apacitīm ihā vaha | ayam mūrdhā parameṣṭhī suvarcāḥ samānānām uttamaśloko astu || bhadram paśyanta upa sedur agre tapo dīkṣām ṛṣayaḥ suvarvidaḥ | tataḥ kṣatram balam ojaś ca jātaṃ tad asmai devā abhi saṃ namantu || dhātā vidhātā paramā uta saṃdṛk prajāpatiḥ parameṣṭhī virājā | stomāś chandām̐si nivido ma āhur etasmai rāṣṭram abhi saṃ namāma || abhyāvartadhvam upa meta sākam ayam̐ śāstādhipatir vo astu | asya vijñānam anu sam̐ rabhadhvam imam paścād anu jīvātha sarve || rāṣṭrabhṛta etā upa dadhāti | eṣā vā agneś citī rāṣṭrabhṛt tayaivāsmin rāṣṭraṃ dadhāti rāṣṭram eva bhavati nāsmād rāṣṭram bhram̐śate ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.