यथा वै पुत्रो जातो म्रियत एवं वा एष म्रियते यस्याग्निर् उख्य उद्वायति यन् निर्मन्थ्यं कुर्याद् वि छिन्द्याद् भ्रातृव्यम् अस्मै जनयेत् स एव पुनः परीध्यः स्वाद् एवैनं योनेर् जनयति नास्मै भ्रातृव्यं जनयति तमो वा एतं गृह्णाति यस्याग्निर् उख्य उद्वायति मृत्युस् तमः कृष्णं वासः कृष्णा धेनुर् दक्षिणा तमसा एव तमो मृत्युम् अप हते हिरण्यं ददाति ज्योतिर् वै हिरण्यम् । ज्योतिषैव तमो ऽप हते । अथो तेजो वै हिरण्यम् । तेज एवात्मन् धत्ते सुवर् न घर्मः स्वाहा सुवर् नार्कः स्वाहा सुवर् न शुक्रः स्वाहा सुवर् न ज्योतिः स्वाहा सुवर् न सूर्यः स्वाहा । अर्को वा एष यद् अग्निर् असाव् आदित्यः अश्वमेधः । यद् एता आहुतीर् जुहोत्य् अर्काश्वमेधयोर् एव ज्योतीꣳषि सं दधाति । एष ह त्वा अर्काश्वमेधी यस्यैतद् अग्नौ क्रियते । आपो वा इदम् अग्रे सलिलम् आसीत् स एताम् प्रजापतिः प्रथमां चितिम् अपश्यत् ताम् उपाधत्त तद् इयम् अभवत् तं विश्वकर्माब्रवीत् । उप त्वायानीति नेह लोको ऽस्तीति अब्रवीत् । स एतां द्वितीयां चितिम् अपश्यत् ताम् उपाधत्त तद् अन्तरिक्षम् अभवत् स यज्ञः प्रजापतिम् ब्रवीत् । उप त्वायानीति नेह लोको ऽस्तीत्य् अब्रवीत् स विश्वकर्माणम् अब्रवीत् । उप त्वायानीति केन मोपैष्यसीति दिश्याभिर् इत्य् अब्रवीत् तम् दिश्याभिर् उपैत् ता उपाधत्त ता दिशः ॥ अभवन् । स परमेष्ठी प्रजापतिम् अब्रवीत् । उप त्वायानीति नेह लोको ऽस्तीत्य् अब्रवीत् स विश्वकर्माणं च यज्ञं चाब्रवीत् । उप वाम् आयानीति नेह लोको ऽस्तीत्य् अब्रूताम् । स एतां तृतीयां चितिम् अपश्यत् ताम् उपाधत्त तद् असाव् अभवत् स आदित्यः प्रजापतिम् अब्रवीत् । उप त्वा आयानीति। नेह लोको ऽस्तीत्य् अब्रवीत् स विश्वकर्माणं च यज्ञं चाब्रवीत् । उप वाम् आयानीति नेह लोको ऽस्तीत्य् अब्रूताम् । स परमेष्ठिनम् अब्रवीत् । उप त्वायानीति केन मोपैष्यसीति लोकम्पृणयेत्य् अब्रवीत् तं लोकम्पृणयोपैत् तस्माद् अयातयाम्नी लोकम्पृणा । अयातयामा ह्य् असौ आदित्यस् । तान् ऋषयो ऽब्रुवन् । उप व आयामेति केन न उपैष्यथेति भूम्नेत्य् अब्रुवन् तान् द्वाभ्यां चितीभ्याम् उपायन् । स पञ्चचितीकः सम् अपद्यत य एवं विद्वान् अग्निं चिनुते भूयान् एव भवत्य् अभीमाँल्लोकाञ् जयति विदुर् एनं देवाः । अथो एतासाम् एव देवतानाꣳ सायुज्यं गच्छति ॥
yathā vai putro jāto mriyata evaṃ vā eṣa mriyate yasyāgnir ukhya udvāyati yan nirmanthyaṃ kuryād vi chindyād bhrātṛvyam asmai janayet sa eva punaḥ parīdhyaḥ svād evainaṃ yoner janayati nāsmai bhrātṛvyaṃ janayati tamo vā etaṃ gṛhṇāti yasyāgnir ukhya udvāyati mṛtyus tamaḥ kṛṣṇaṃ vāsaḥ kṛṣṇā dhenur dakṣiṇā tamasā eva tamo mṛtyum apa hate hiraṇyaṃ dadāti jyotir vai hiraṇyam | jyotiṣaiva tamo 'pa hate | atho tejo vai hiraṇyam | teja evātman dhatte suvar na gharmaḥ svāhā suvar nārkaḥ svāhā suvar na śukraḥ svāhā suvar na jyotiḥ svāhā suvar na sūryaḥ svāhā | arko vā eṣa yad agnir asāv ādityaḥ aśvamedhaḥ | yad etā āhutīr juhoty arkāśvamedhayor eva jyotīm̐ṣi saṃ dadhāti | eṣa ha tvā arkāśvamedhī yasyaitad agnau kriyate | āpo vā idam agre salilam āsīt sa etām prajāpatiḥ prathamāṃ citim apaśyat tām upādhatta tad iyam abhavat taṃ viśvakarmābravīt | upa tvāyānīti neha loko 'stīti abravīt | sa etāṃ dvitīyāṃ citim apaśyat tām upādhatta tad antarikṣam abhavat sa yajñaḥ prajāpatim bravīt | upa tvāyānīti neha loko 'stīty abravīt sa viśvakarmāṇam abravīt | upa tvāyānīti kena mopaiṣyasīti diśyābhir ity abravīt tam diśyābhir upait tā upādhatta tā diśaḥ || abhavan | sa parameṣṭhī prajāpatim abravīt | upa tvāyānīti neha loko 'stīty abravīt sa viśvakarmāṇaṃ ca yajñaṃ cābravīt | upa vām āyānīti neha loko 'stīty abrūtām | sa etāṃ tṛtīyāṃ citim apaśyat tām upādhatta tad asāv abhavat sa ādityaḥ prajāpatim abravīt | upa tvā āyānīti| neha loko 'stīty abravīt sa viśvakarmāṇaṃ ca yajñaṃ cābravīt | upa vām āyānīti neha loko 'stīty abrūtām | sa parameṣṭhinam abravīt | upa tvāyānīti kena mopaiṣyasīti lokampṛṇayety abravīt taṃ lokampṛṇayopait tasmād ayātayāmnī lokampṛṇā | ayātayāmā hy asau ādityas | tān ṛṣayo 'bruvan | upa va āyāmeti kena na upaiṣyatheti bhūmnety abruvan tān dvābhyāṃ citībhyām upāyan | sa pañcacitīkaḥ sam apadyata ya evaṃ vidvān agniṃ cinute bhūyān eva bhavaty abhīmā~llokāñ jayati vidur enaṃ devāḥ | atho etāsām eva devatānām̐ sāyujyaṃ gacchati ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.