यत् कलया ते शफेन ते क्रीणानीति पणेतागोअर्घꣳ सोमं कुर्याद् अगोअर्घं यजमानम् अगोअर्घम् अध्वर्युम् । गोस् तु महिमानं नाव तिरेत् । गवा ते क्रीणानीत्य् एव ब्रूयात् । गोअर्घम् एव सोमं करोति गोअर्घं यजमानं गोअर्घम् अध्वर्युम् । न गोर् महिमानम् अव तिरति । अजया क्रीणाति सतपसम् एवैनं क्रीणाति हिरण्येन क्रीणाति सशुक्रम् एव एनं क्रीणाति धेन्वा क्रीणाति साशिरम् एवैनं क्रीणाति । ऋषभेण क्रीणाति सेन्द्रम् एवैनं क्रीणाति । अनडुहा क्रीणाति वह्निर् वा अनड्वान् वह्निनैव वह्नि यज्ञस्य क्रीणाति मिथुनाभ्यां क्रीणाति मिथुनस्यावरुद्ध्यै वाससा क्रीणाति सर्वदेवत्यं वै वासः सर्वाभ्य एवैनं देवताभ्यः क्रीणाति दश सम् पद्यन्ते दशाक्षरा विराड् अन्नं विराड् विराजैवान्नाद्यम् अव रुन्द्धे ॥ तपसस् तनूर् असि प्रजापतेर् वर्ण इत्य् आह पशुभ्य एव तद् अध्वर्युर् नि ह्नुत आत्मनो ऽनाव्रस्काय गच्छति श्रियम् प्र पशून् आप्नोति य एवं वेद शुक्रं ते शुक्रेण क्रीणामीत्य् आह यथायजुर् एवैतत् । देवा वै येन हिरण्येन सोमम् अक्रीणन् तत् अभीषहा पुनर् आददत को हि तेजसा विक्रेष्यत इति येन हिरण्येन सोमं क्रीणीयात् तद् अभीषहा पुनर् आ ददीत तेज एवात्मन् धत्ते । अस्मे ज्योतिः सोमविक्रयिणि तम इत्य् आह ज्योतिर् एव यजमाने दधाति तमसा सोमविक्रयिणम् अर्पयति यद् अनुपग्रथ्य हन्याद् दन्दशूकास् ताꣳ समाꣳ सर्पाः स्युः । इदम् अहꣳ सर्पाणां दन्दशूकानां ग्रीवा उप ग्रथ्नामीत्य् आहादन्दशूकास् ताꣳ समाꣳ सर्पा भवन्ति तमसा सोमविक्रयिणं विध्यति स्वान भ्राजेत्य् आहैते वा अमुष्मिँल्लोके सोमम् अरक्षन् तेभ्यो ऽधि सोमम् आहरन् यद् एतेभ्यः सोमक्रयणान् नानुदिशेद् अक्रीतो ऽस्य सोमः स्यान् नास्यैते ऽमुष्मिँल्लोके सोमꣳ रक्षेयुः । यद् एतेभ्यः सोमक्रयणान् अनुदिशति क्रीतो ऽस्य सोमो भवत्य् एते ऽस्यामुष्मिँल्लोके सोमꣳ रक्षन्ति ॥
yat kalayā te śaphena te krīṇānīti paṇetāgoargham̐ somaṃ kuryād agoarghaṃ yajamānam agoargham adhvaryum | gos tu mahimānaṃ nāva tiret | gavā te krīṇānīty eva brūyāt | goargham eva somaṃ karoti goarghaṃ yajamānaṃ goargham adhvaryum | na gor mahimānam ava tirati | ajayā krīṇāti satapasam evainaṃ krīṇāti hiraṇyena krīṇāti saśukram eva enaṃ krīṇāti dhenvā krīṇāti sāśiram evainaṃ krīṇāti | ṛṣabheṇa krīṇāti sendram evainaṃ krīṇāti | anaḍuhā krīṇāti vahnir vā anaḍvān vahninaiva vahni yajñasya krīṇāti mithunābhyāṃ krīṇāti mithunasyāvaruddhyai vāsasā krīṇāti sarvadevatyaṃ vai vāsaḥ sarvābhya evainaṃ devatābhyaḥ krīṇāti daśa sam padyante daśākṣarā virāḍ annaṃ virāḍ virājaivānnādyam ava runddhe || tapasas tanūr asi prajāpater varṇa ity āha paśubhya eva tad adhvaryur ni hnuta ātmano 'nāvraskāya gacchati śriyam pra paśūn āpnoti ya evaṃ veda śukraṃ te śukreṇa krīṇāmīty āha yathāyajur evaitat | devā vai yena hiraṇyena somam akrīṇan tat abhīṣahā punar ādadata ko hi tejasā vikreṣyata iti yena hiraṇyena somaṃ krīṇīyāt tad abhīṣahā punar ā dadīta teja evātman dhatte | asme jyotiḥ somavikrayiṇi tama ity āha jyotir eva yajamāne dadhāti tamasā somavikrayiṇam arpayati yad anupagrathya hanyād dandaśūkās tām̐ samām̐ sarpāḥ syuḥ | idam aham̐ sarpāṇāṃ dandaśūkānāṃ grīvā upa grathnāmīty āhādandaśūkās tām̐ samām̐ sarpā bhavanti tamasā somavikrayiṇaṃ vidhyati svāna bhrājety āhaite vā amuṣmi~lloke somam arakṣan tebhyo 'dhi somam āharan yad etebhyaḥ somakrayaṇān nānudiśed akrīto 'sya somaḥ syān nāsyaite 'muṣmi~lloke somam̐ rakṣeyuḥ | yad etebhyaḥ somakrayaṇān anudiśati krīto 'sya somo bhavaty ete 'syāmuṣmi~lloke somam̐ rakṣanti ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.