अदितिः पुत्रकामा साध्येभ्यो देवेभ्यो ब्रह्मौदनम् अपचत् तस्या उच्छेषणम् अददुस् तत् प्राश्नात् सा रेतो ऽधत्त तस्यै चत्वार आदित्या अजायन्त सा द्वितीयम् अपचत् साऽमन्यत । उच्छेषणान् म इमे ऽज्ञत यद् अग्रे प्राशिष्यामीतो मे वसीयाꣳसो जनिष्यन्त इति साग्रे प्राश्नात् सा रेतो ऽधत्त तस्यै व्यृद्धम् आण्डम् अजायत साऽऽदित्येभ्य एव तृतीयम् अपचत् । भोगाय म इदꣳ श्रान्तम् अस्त्व् इति ते ऽब्रुवन् वरं वृणामहै यो ऽतो जायाता अस्माकꣳ स एको ऽसद् यो ऽस्य प्रजायाम् ऋध्याता अस्माकम् भोगाय भवाद् इति ततो विवस्वान् आदित्यो ऽजायत तस्य वा इयम् प्रजा यन् मनुष्यस् तास्व् एक एवर्द्धो यो यजते स देवानाम् भोगाय भवति देवा वै यज्ञात् रुद्रम् अन्तर् आयन् । स आदित्यान् अन्वाक्रमत ते द्विदेवत्यान् प्रापद्यन्त तान् न प्रति प्रायच्छन् तस्माद् अपि वध्यम् प्रपन्नं न प्रति प्र यच्छन्ति तस्माद् द्विदेवत्येभ्य आदित्यो निर् गृह्यते यद् उच्छेषणाद् अजायन्त तस्माद् उच्छेषणाद् गृह्यते तिसृभिर् ऋग्भिर् गृह्णाति माता पिता पुत्रस् तद् एव तन् मिथुनम् उल्बं गर्भो जरायु तद् एव तत् मिथुनम् पशवो वा एते यद् आदित्य ऊर्ग् दधि दध्ना मध्यतः श्रीणात्य् ऊर्जम् एव पशूनाम् मध्यतो दधाति शृतातङ्क्येन मेध्यत्वाय तस्माद् आमा पक्वं दुहे पशवो वा एते यद् आदित्यः परिश्रित्य गृह्णाति प्रतिरुध्यैवास्मै पशून् गृह्णाति पशवो वा एते यद् आदित्य एष रुद्रो यद् अग्निः परिश्रित्य गृह्णाति रुद्राद् एव पशून् अन्तर् दधाति ॥ एष वै विवस्वान् आदित्यो यद् उपाꣳशुसवनः स एतम् एव सोमपीथम् परि शय आ तृतीयसवनात् । विवस्व आदित्यैष ते सोमपीथ इत्य् आह विवस्वन्तम् एवादित्यꣳ सोमपीथेन सम् अर्धयति या दिव्या वृष्टिस् तया त्वा श्रीणामीति वृष्टिकामस्य श्रीणीयात् । वृष्टिम् एवाव रुन्द्धे यदि ताजक् प्रस्कन्देद् वर्षुकः पर्जन्यः स्यात् । यदि चिरम् अवर्षुकः । न सादयति । असन्नाद् धि प्रजाः प्रजायन्ते नानु वषट् करोति यद् अनुवषट्कुर्याद् रुद्रम् प्रजा अन्ववसृजेत् । न हुत्वान्व् ईक्षेत यद् अन्वीक्षेत चक्षुर् अस्य प्रमायुकꣳ स्यात् तस्मान् नान्वीक्ष्यः ॥
aditiḥ putrakāmā sādhyebhyo devebhyo brahmaudanam apacat tasyā uccheṣaṇam adadus tat prāśnāt sā reto 'dhatta tasyai catvāra ādityā ajāyanta sā dvitīyam apacat sā'manyata | uccheṣaṇān ma ime 'jñata yad agre prāśiṣyāmīto me vasīyām̐so janiṣyanta iti sāgre prāśnāt sā reto 'dhatta tasyai vyṛddham āṇḍam ajāyata sā''dityebhya eva tṛtīyam apacat | bhogāya ma idam̐ śrāntam astv iti te 'bruvan varaṃ vṛṇāmahai yo 'to jāyātā asmākam̐ sa eko 'sad yo 'sya prajāyām ṛdhyātā asmākam bhogāya bhavād iti tato vivasvān ādityo 'jāyata tasya vā iyam prajā yan manuṣyas tāsv eka evarddho yo yajate sa devānām bhogāya bhavati devā vai yajñāt rudram antar āyan | sa ādityān anvākramata te dvidevatyān prāpadyanta tān na prati prāyacchan tasmād api vadhyam prapannaṃ na prati pra yacchanti tasmād dvidevatyebhya ādityo nir gṛhyate yad uccheṣaṇād ajāyanta tasmād uccheṣaṇād gṛhyate tisṛbhir ṛgbhir gṛhṇāti mātā pitā putras tad eva tan mithunam ulbaṃ garbho jarāyu tad eva tat mithunam paśavo vā ete yad āditya ūrg dadhi dadhnā madhyataḥ śrīṇāty ūrjam eva paśūnām madhyato dadhāti śṛtātaṅkyena medhyatvāya tasmād āmā pakvaṃ duhe paśavo vā ete yad ādityaḥ pariśritya gṛhṇāti pratirudhyaivāsmai paśūn gṛhṇāti paśavo vā ete yad āditya eṣa rudro yad agniḥ pariśritya gṛhṇāti rudrād eva paśūn antar dadhāti || eṣa vai vivasvān ādityo yad upām̐śusavanaḥ sa etam eva somapītham pari śaya ā tṛtīyasavanāt | vivasva ādityaiṣa te somapītha ity āha vivasvantam evādityam̐ somapīthena sam ardhayati yā divyā vṛṣṭis tayā tvā śrīṇāmīti vṛṣṭikāmasya śrīṇīyāt | vṛṣṭim evāva runddhe yadi tājak praskanded varṣukaḥ parjanyaḥ syāt | yadi ciram avarṣukaḥ | na sādayati | asannād dhi prajāḥ prajāyante nānu vaṣaṭ karoti yad anuvaṣaṭkuryād rudram prajā anvavasṛjet | na hutvānv īkṣeta yad anvīkṣeta cakṣur asya pramāyukam̐ syāt tasmān nānvīkṣyaḥ ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.