सोमो वै सहस्रम् अविन्दत् तम् इन्द्रो ऽन्व् अविन्दत् तौ यमो न्यागच्छत् ताव् अब्रवीत् । अस्तु मे ऽत्रापीति । अस्तु ही3 इत्य् अब्रूताम् । स यम एकस्यां वीर्यम् पर्य् अपश्यत् । इयं वा अस्य सहस्रस्य वीर्यम् बिभर्तीति ताव् अब्रवीद् इयम् ममास्त्व् एतद् युवयोर् इति ताव् अब्रूताम् । सर्वे वा एतद् एतस्यां वीर्यम् परि पश्यामो ऽꣳशम् आ हरामहा इति तस्याम् अꣳशम् आहरन्त ताम् अप्सु प्रावेशयन् । सोमायोदेहीति सा रोहिणी पिङ्गलैकहायनी रूपं कृत्वा त्रयस्त्रिꣳशता च त्रिभिश् च शतैः सहोदैत् । तस्माद् रोहिण्या पिङ्गलयैकहायन्या सोमं क्रीणीयात् । य एवं विद्वान् रोहिण्या पिङ्गलयैकहायन्या सोमं क्रीणाति त्रयस्त्रिꣳशता चैवास्य त्रिभिश् च शतैः सोमः क्रीतो भवति सुक्रीतेन यजते ताम् अप्सु प्रावेशयन् । इन्द्रायोदेहीति सा रोहिणी लक्ष्मणा पष्ठौही वार्त्रघ्नी रूपं कृत्वा त्रयस्त्रिꣳशता च त्रिभिश् च शतैः सहोदैत् तस्माद् रोहिणीं लक्ष्मणाम् पष्ठौहीं वार्त्रघ्नीं दद्यात् । य एवं विद्वान् रोहिणीं लक्ष्मणाम् पष्ठौहीं वार्त्रघ्नीं ददाति त्रयस्त्रिꣳशच् चैवास्य त्रीणि च शतानि सा दत्ता भवति ताम् अप्सु प्रावेशयन् यमायोदेहीति सा जरती मूर्खा तज्जघन्या रूपं कृत्वा त्रयस्त्रिꣳशता च त्रिभिश् च शतैः सहोदैत् तस्माज् जरतीम् मूर्खां तज्जघन्याम् अनुस्तरणीं कुर्वीत य एवं विद्वाञ् जरतीम् मूर्खां तज्जघन्याम् अनुस्तरणीं कुरुते त्रयस्त्रिꣳशच् चैवास्य त्रीणि च शतानि सामुष्मिम्̐ लोके भवति वाग् एव सहस्रतमी तस्मात् वरो देयः सा हि वरः सहस्रम् अस्य सा दत्ता भवति तस्माद् वरो न प्रतिगृह्यः सा हि वरः सहस्रम् अस्य प्रतिगृहीतम् भवति । इयं वर इति ब्रूयात् । अथान्याम् ब्रूयात् । इयम् ममेति तथास्य तत् सहस्रम् अप्रतिगृहीतम् भवति । उभयतएनी स्यात् तद् आहुः । अन्यतएनी स्यात् सहस्रम् परस्ताद् एतम् इति यैव वरः कल्याणी रूपसमृद्धा सा स्यात् सा हि वरः समृद्ध्यै ताम् उत्तरेणाग्नीध्रम् पर्याणीयाहवनीयस्यान्ते द्रोणकलशम् अव घ्रापयेत् । आ जिघ्र कलशम् मह्य् उरुधारा पयस्वत्य् आ त्वा विशन्त्व् इन्दवः समुद्रम् इव सिन्धवः सा मा सहस्र आ भज प्रजया पशुभिः सह पुनर् मा विशताद् रयिर् इति प्रजयैवैनम् पशुभी रय्या सम् अर्धयति प्रजावान् पशुमान् रयिमान् भवति य एवं वेद तया सहाग्नीध्रम् परेत्य पुरस्तात् प्रतीच्यां तिष्ठन्त्यां जुहुयात् । उभा जिग्यथुर् न परा जयेथे न परा जिग्ये कतरश् चनैनोः । इन्द्रश् च विष्णो यद् अपस्पृधेथां त्रेधा सहस्रं वि तद् ऐरयेथाम् इति त्रेधाविभक्तं वै त्रिरात्रे सहस्रम् । साहस्रीम् एवैनां करोति सहस्रस्यैवैनाम् मात्रां करोति रूपाणि जुहोति रूपैर् एवैनाꣳ सम् अर्धयति तस्या उपोत्थाय कर्णम् आ जपेत् । इडे रन्ते ऽदिते सरस्वति प्रिये प्रेयसि महि विश्रुत्य् एतानि ते अघ्निये नामानि सुकृतम् मा देवेषु ब्रूताद् इति देवेभ्य एवैनम् आ वेदयति । अन्व् एनं देवा बुध्यन्ते ॥
somo vai sahasram avindat tam indro 'nv avindat tau yamo nyāgacchat tāv abravīt | astu me 'trāpīti | astu hī3 ity abrūtām | sa yama ekasyāṃ vīryam pary apaśyat | iyaṃ vā asya sahasrasya vīryam bibhartīti tāv abravīd iyam mamāstv etad yuvayor iti tāv abrūtām | sarve vā etad etasyāṃ vīryam pari paśyāmo 'm̐śam ā harāmahā iti tasyām am̐śam āharanta tām apsu prāveśayan | somāyodehīti sā rohiṇī piṅgalaikahāyanī rūpaṃ kṛtvā trayastrim̐śatā ca tribhiś ca śataiḥ sahodait | tasmād rohiṇyā piṅgalayaikahāyanyā somaṃ krīṇīyāt | ya evaṃ vidvān rohiṇyā piṅgalayaikahāyanyā somaṃ krīṇāti trayastrim̐śatā caivāsya tribhiś ca śataiḥ somaḥ krīto bhavati sukrītena yajate tām apsu prāveśayan | indrāyodehīti sā rohiṇī lakṣmaṇā paṣṭhauhī vārtraghnī rūpaṃ kṛtvā trayastrim̐śatā ca tribhiś ca śataiḥ sahodait tasmād rohiṇīṃ lakṣmaṇām paṣṭhauhīṃ vārtraghnīṃ dadyāt | ya evaṃ vidvān rohiṇīṃ lakṣmaṇām paṣṭhauhīṃ vārtraghnīṃ dadāti trayastrim̐śac caivāsya trīṇi ca śatāni sā dattā bhavati tām apsu prāveśayan yamāyodehīti sā jaratī mūrkhā tajjaghanyā rūpaṃ kṛtvā trayastrim̐śatā ca tribhiś ca śataiḥ sahodait tasmāj jaratīm mūrkhāṃ tajjaghanyām anustaraṇīṃ kurvīta ya evaṃ vidvāñ jaratīm mūrkhāṃ tajjaghanyām anustaraṇīṃ kurute trayastrim̐śac caivāsya trīṇi ca śatāni sāmuṣmim̐ loke bhavati vāg eva sahasratamī tasmāt varo deyaḥ sā hi varaḥ sahasram asya sā dattā bhavati tasmād varo na pratigṛhyaḥ sā hi varaḥ sahasram asya pratigṛhītam bhavati | iyaṃ vara iti brūyāt | athānyām brūyāt | iyam mameti tathāsya tat sahasram apratigṛhītam bhavati | ubhayataenī syāt tad āhuḥ | anyataenī syāt sahasram parastād etam iti yaiva varaḥ kalyāṇī rūpasamṛddhā sā syāt sā hi varaḥ samṛddhyai tām uttareṇāgnīdhram paryāṇīyāhavanīyasyānte droṇakalaśam ava ghrāpayet | ā jighra kalaśam mahy urudhārā payasvaty ā tvā viśantv indavaḥ samudram iva sindhavaḥ sā mā sahasra ā bhaja prajayā paśubhiḥ saha punar mā viśatād rayir iti prajayaivainam paśubhī rayyā sam ardhayati prajāvān paśumān rayimān bhavati ya evaṃ veda tayā sahāgnīdhram paretya purastāt pratīcyāṃ tiṣṭhantyāṃ juhuyāt | ubhā jigyathur na parā jayethe na parā jigye kataraś canainoḥ | indraś ca viṣṇo yad apaspṛdhethāṃ tredhā sahasraṃ vi tad airayethām iti tredhāvibhaktaṃ vai trirātre sahasram | sāhasrīm evaināṃ karoti sahasrasyaivainām mātrāṃ karoti rūpāṇi juhoti rūpair evainām̐ sam ardhayati tasyā upotthāya karṇam ā japet | iḍe rante 'dite sarasvati priye preyasi mahi viśruty etāni te aghniye nāmāni sukṛtam mā deveṣu brūtād iti devebhya evainam ā vedayati | anv enaṃ devā budhyante ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.