ऐन्द्रवायवाग्रान् गृह्णीयाद् यः कामयेत यथापूर्वम् प्रजाः कल्पेरन्न् इति यज्ञस्य वै क्लृप्तिम् अनु प्रजाः कल्पन्ते यज्ञस्याक्लृप्तिम् अनु न कल्पन्ते यथापूर्वम् एव प्रजाः कल्पयति न ज्यायाꣳसं कनीयान् अति क्रामति । ऐन्द्रवायवाग्रान् गृह्णीयाद् आमयाविनः प्राणेन वा एष व्यृध्यते यस्याऽऽमयति प्राण ऐन्द्रवायवः प्राणेनैवैनꣳ सम् अर्धयति मैत्रावरुणाग्रान् गृह्णीरन् येषां दीक्षितानाम् प्रमीयेत । प्राणापानाभ्यां वा एते व्यृध्यन्ते येषां दीक्षितानाम् प्रमीयते प्राणापानौ मित्रावरुणौ प्राणापानाव् एव मुखतः परि हरन्ते । आश्विनाग्रान् गृह्णीताऽऽनुजावरः । अश्विनौ वै देवानाम् आनुजावरौ पश्चेवाग्रम् पर्य् ऐताम् अश्विनाव् एतस्या देवता य आनुजावरस् ताव् एवैनम् अग्रम् परि णयतः शुक्राग्रान् गृह्णीत गतश्रीः प्रतिष्ठाकामः । असौ वा आदित्यः शुक्र एषो ऽन्तः । अन्तम् मनुष्यः श्रियै गत्त्वा नि वर्तते । अन्ताद् एवान्तम् आ रभते न ततः पापीयान् भवति मन्थ्यग्रान् गृह्णीताभिचरन् । आर्तपात्रं वा एतद् यन् मन्थिपात्रम् मृत्युनैवैनं ग्राहयति ताजग् आर्तिम् आर्छति । आग्रयणाग्रान् गृह्णीत यस्य पिता पितामहः पुण्यः स्याद् अथ तन् न प्राप्नुयात् । वाचा वा एष इन्द्रियेण व्यृध्यते यस्य पिता पितामहः पुण्यः भवत्य् अथ तन् न प्राप्नोति । उर इवैतद् यज्ञस्य वाग् इव यद् आग्रयणः । वाचैवैनम् इन्द्रियेण सम् अर्धयति न ततः पापीयान् भवति । उक्थ्याग्रान् गृह्णीताभिचर्यमाणः सर्वेषां वा एतत् पात्राणाम् इन्द्रियं यद् उक्थ्यपात्रम् । सर्वेणैवैनम् इन्द्रियेणाति प्र युङ्क्ते सरस्वत्य् अभि नो नेषि वस्य इति पुरोरुचं कुर्यात् । वाग् वै सरस्वती वाचैवैनम् अति प्र युङ्क्ते मा त्वत् क्षेत्राण्य् अरणानि गन्मेत्य् आह मृत्योर् वै क्षेत्राण्य् अरणानि तेनैव मृत्योः क्षेत्राणि न गच्छति पूर्णान् ग्रहान् गृह्णीयाद् आमयाविनः प्राणान् वा एतस्य शुग् ऋच्छति यस्यामयति प्राणा ग्रहाः प्राणान् एवास्य शुचो मुञ्चति । उत यदीतासुर् भवति जीवत्य् एव पूर्णान् ग्रहान् गृह्णीयाद् यर्हि पर्जन्यो न वर्षेत् प्राणान् वा एतर्हि प्रजानाꣳ शुग् ऋच्छति यर्हि पर्जन्यो न वर्षति प्राणा ग्रहाः प्राणान् एव प्रजानाꣳ शुचो मुञ्चति ताजक् प्र वर्षति ॥
aindravāyavāgrān gṛhṇīyād yaḥ kāmayeta yathāpūrvam prajāḥ kalperann iti yajñasya vai klṛptim anu prajāḥ kalpante yajñasyāklṛptim anu na kalpante yathāpūrvam eva prajāḥ kalpayati na jyāyām̐saṃ kanīyān ati krāmati | aindravāyavāgrān gṛhṇīyād āmayāvinaḥ prāṇena vā eṣa vyṛdhyate yasyā''mayati prāṇa aindravāyavaḥ prāṇenaivainam̐ sam ardhayati maitrāvaruṇāgrān gṛhṇīran yeṣāṃ dīkṣitānām pramīyeta | prāṇāpānābhyāṃ vā ete vyṛdhyante yeṣāṃ dīkṣitānām pramīyate prāṇāpānau mitrāvaruṇau prāṇāpānāv eva mukhataḥ pari harante | āśvināgrān gṛhṇītā''nujāvaraḥ | aśvinau vai devānām ānujāvarau paścevāgram pary aitām aśvināv etasyā devatā ya ānujāvaras tāv evainam agram pari ṇayataḥ śukrāgrān gṛhṇīta gataśrīḥ pratiṣṭhākāmaḥ | asau vā ādityaḥ śukra eṣo 'ntaḥ | antam manuṣyaḥ śriyai gattvā ni vartate | antād evāntam ā rabhate na tataḥ pāpīyān bhavati manthyagrān gṛhṇītābhicaran | ārtapātraṃ vā etad yan manthipātram mṛtyunaivainaṃ grāhayati tājag ārtim ārchati | āgrayaṇāgrān gṛhṇīta yasya pitā pitāmahaḥ puṇyaḥ syād atha tan na prāpnuyāt | vācā vā eṣa indriyeṇa vyṛdhyate yasya pitā pitāmahaḥ puṇyaḥ bhavaty atha tan na prāpnoti | ura ivaitad yajñasya vāg iva yad āgrayaṇaḥ | vācaivainam indriyeṇa sam ardhayati na tataḥ pāpīyān bhavati | ukthyāgrān gṛhṇītābhicaryamāṇaḥ sarveṣāṃ vā etat pātrāṇām indriyaṃ yad ukthyapātram | sarveṇaivainam indriyeṇāti pra yuṅkte sarasvaty abhi no neṣi vasya iti purorucaṃ kuryāt | vāg vai sarasvatī vācaivainam ati pra yuṅkte mā tvat kṣetrāṇy araṇāni ganmety āha mṛtyor vai kṣetrāṇy araṇāni tenaiva mṛtyoḥ kṣetrāṇi na gacchati pūrṇān grahān gṛhṇīyād āmayāvinaḥ prāṇān vā etasya śug ṛcchati yasyāmayati prāṇā grahāḥ prāṇān evāsya śuco muñcati | uta yadītāsur bhavati jīvaty eva pūrṇān grahān gṛhṇīyād yarhi parjanyo na varṣet prāṇān vā etarhi prajānām̐ śug ṛcchati yarhi parjanyo na varṣati prāṇā grahāḥ prāṇān eva prajānām̐ śuco muñcati tājak pra varṣati ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.