यतो वाचो निवर्तन्ते अप्राप्य मनसा सह । आनन्दं ब्रह्मणो विद्वान् । न बिभेत कुतश्चनेति । एतँ ह वाव न तपति । किमहँ साधु नाकरवम् । किमहं पापमकरवमिति । स य एवं विद्वानेते आत्मानँ स्पृणुते । उभे ह्येवैष एते आत्मानँ स्पृणुते । य एवं वेद । इत्युपनिषत् ॥ १ ॥
yato vāco nivartante aprāpya manasā saha | ānandaṃ brahmaṇo vidvān | na bibheta kutaścaneti | eta~ ha vāva na tapati | kimaha~ sādhu nākaravam | kimahaṃ pāpamakaravamiti | sa ya evaṃ vidvānete ātmāna~ spṛṇute | ubhe hyevaiṣa ete ātmāna~ spṛṇute | ya evaṃ veda | ityupaniṣat || 1 ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.