सत्त्वं रजस्तम इति गुणाः भावेण्यस्त्रैगुण्यम् । प्रसादो लाघवं सङ्गः प्रसङ्गात् प्रीतिरार्जवम् ॥ तुष्टिस्तितिक्षा सत्त्वस्य रूपं साक्षात् सुखावहम् । शोकस्तम्भद्वेषतापखेदभोगाभिमानिता ॥ रजोरूपाण्यनेकानि बहुदुःखप्रदानि वै । तमो नामाच्छादनादि बीभत्सावरणादि च ॥ दैन्यगौरवनिद्रादिप्रमादालस्यलक्षणम् । मोहात्मकमनन्तं तदेवं त्रैगुण्यमीरितम् । सत्त्वं प्रकाशकं विद्याद्रजो विद्यात् प्रवर्त्तकम् ॥ विनाशकं तमो विद्यात् त्रैगुण्यं नाम सञ्ज्ञितम् । संचरः
sattvaṃ rajastama iti guṇāḥ bhāveṇyastraiguṇyam / prasādo lāghavaṃ saṅgaḥ prasaṅgāt prītirārjavam // tuṣṭistitikṣā sattvasya rūpaṃ sākṣāt sukhāvaham / śokastambhadveṣatāpakhedabhogābhimānitā // rajorūpāṇyanekāni bahuduḥkhapradāni vai / tamo nāmācchādanādi bībhatsāvaraṇādi ca // dainyagauravanidrādipramādālasyalakṣaṇam / mohātmakamanantaṃ tadevaṃ traiguṇyamīritam / sattvaṃ prakāśakaṃ vidyādrajo vidyāt pravarttakam // vināśakaṃ tamo vidyāt traiguṇyaṃ nāma sañjñitam / saṃcaraḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.