न्यूना श्रियो ऽपि त्वमात्मानं किं नु लघयसि ॥) अत्र त्वमपि श्रियो न्यूनगुणा न भवति । अतस्त्वय्यपि नृपतिरासक्त एव, किमित्यात्मानं लघूकरोषीति काक्वा प्रतीयते । श्लेषेण यथा--- कस्ते सुन्दरि वर्तते हृदि सदा ? किमिन्दुर्न हि क्षोणीभृत्तिलकः; सुमेरुरयि किं ? नो रुद्रदेवो विभुः । ईशः किं सखि ! सत्यमात्थ सुभगे ! त्वं गोत्रसारोद्भवे- त्याल्यां खल्वपहासवाचि विरहं किंचिद्वधूर्व्यस्मरत्
nyūnā śriyo 'pi tvamātmānaṃ kiṃ nu laghayasi //) atra tvamapi śriyo nyūnaguṇā na bhavati / atastvayyapi nṛpatirāsakta eva, kimityātmānaṃ laghūkaroṣīti kākvā pratīyate / śleṣeṇa yathā--- kaste sundari vartate hṛdi sadā ? kimindurna hi kṣoṇībhṛttilakaḥ; sumerurayi kiṃ ? no rudradevo vibhuḥ / īśaḥ kiṃ sakhi ! satyamāttha subhage ! tvaṃ gotrasārodbhave- tyālyāṃ khalvapahāsavāci virahaṃ kiṃcidvadhūrvyasmarat
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.