यस्य कस्यचिद्वर्ण्यमानस्य वस्तुनो वर्णनीयत्वेन स्वभाव एव वर्ण्यशरीरम् । स एव चेदलङ्कारो यदि विभूषणं तत्किमपरं तद्व्यतिरिक्तं विद्यते यदलङ्कुरुते विभूषयति । स्वात्मानमेवालङ्करोतीति चेत्तदयुक्तम् अनुपपत्तेः । यस्मादात्मैव नात्मनः स्कन्धं क्वचिदप्यधिरोहति, शरीरमेव शरीरस्य न कुत्रचिदप्यसमधिरोहतीत्यर्थः, स्वत्मनि क्रियाविरोधात् । अन्यच्चाभ्युपगम्यापि ब्रूमः--- भूषणत्वे स्वभावस्य विहिते भूषणान्तरे । भेदावबोधः प्रकटस्तयोरप्रकटो ऽथवा
yasya kasyacidvarṇyamānasya vastuno varṇanīyatvena svabhāva eva varṇyaśarīram / sa eva cedalaṅkāro yadi vibhūṣaṇaṃ tatkimaparaṃ tadvyatiriktaṃ vidyate yadalaṅkurute vibhūṣayati / svātmānamevālaṅkarotīti cettadayuktam anupapatteḥ / yasmādātmaiva nātmanaḥ skandhaṃ kvacidapyadhirohati, śarīrameva śarīrasya na kutracidapyasamadhirohatītyarthaḥ, svatmani kriyāvirodhāt / anyaccābhyupagamyāpi brūmaḥ--- bhūṣaṇatve svabhāvasya vihite bhūṣaṇāntare / bhedāvabodhaḥ prakaṭastayoraprakaṭo 'thavā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.