एतस्य लक्षणानन्यत्वमेव (वं) (तत्सहाय) मभिधावैचित्र्यविधायकत्वं चेति द्वितयमप्युपमान्तर्भावमेव साधयति । तत्रोपमानोपमेयभावव्यवस्थितेः । उपमान्तरेण सह लक्षणान्वितत्वमनन्वयस्य न संभवतीत्यभीधीयते तदपि न समाधानं, यस्मात्समारोपितरूपस्य (द्वित्वस्याभ्युपगमादु) पमानोपमेयभावसंबन्धनिबन्धनमेव (साम्यं) भवतामनन्वयलश्रणस्य प्रवृत्तिनिमित्तम्, अस्माकं केवलेनापि साध्यते तदित्याह--- कल्पितोपमया तुल्यं कवयो ऽनन्वयं विदुः
etasya lakṣaṇānanyatvameva (vaṃ) (tatsahāya) mabhidhāvaicitryavidhāyakatvaṃ ceti dvitayamapyupamāntarbhāvameva sādhayati / tatropamānopameyabhāvavyavasthiteḥ / upamāntareṇa saha lakṣaṇānvitatvamananvayasya na saṃbhavatītyabhīdhīyate tadapi na samādhānaṃ, yasmātsamāropitarūpasya (dvitvasyābhyupagamādu) pamānopameyabhāvasaṃbandhanibandhanameva (sāmyaṃ) bhavatāmananvayalaśraṇasya pravṛttinimittam, asmākaṃ kevalenāpi sādhyate tadityāha--- kalpitopamayā tulyaṃ kavayo 'nanvayaṃ viduḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.