प्रमादः ! एष खलु देव्याः पुत्रकृतको हरिणपोतो ऽत्रभवन्तमनुसरति ॥ इति छाया । एतेन करुणरसोद्दीपनविभावता हरिणपोतकधारागृहप्रभृतीनां सुतरां समुत्पद्यते । तथा च "अयमपरः क्षते क्षारावक्षेपः" इति रुमण्वद्वचनानन्तरमेतत्परत्वेनैव वाक्यान्तरमुपनिबद्धम्, यथा कर्णान्तस्थितपद्मरागकलिकां भूयः समाकर्षता चञ्च्वा दाडिमबीजमित्यभिहता पादेन गण्डस्थली । येनासौ तव तस्य नर्मसुहृदः खेदान्मुहुः क्रन्दतो निःशङ्कंन शुकस्य किं प्रतिवचो देवि त्वया दीयते
pramādaḥ ! eṣa khalu devyāḥ putrakṛtako hariṇapoto 'trabhavantamanusarati // iti chāyā / etena karuṇarasoddīpanavibhāvatā hariṇapotakadhārāgṛhaprabhṛtīnāṃ sutarāṃ samutpadyate / tathā ca "ayamaparaḥ kṣate kṣārāvakṣepaḥ" iti rumaṇvadvacanānantarametatparatvenaiva vākyāntaramupanibaddham, yathā karṇāntasthitapadmarāgakalikāṃ bhūyaḥ samākarṣatā cañcvā dāḍimabījamityabhihatā pādena gaṇḍasthalī / yenāsau tava tasya narmasuhṛdaḥ khedānmuhuḥ krandato niḥśaṅkaṃna śukasya kiṃ prativaco devi tvayā dīyate
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.