चित्तं सुखेन भवतापहृतं गृहेषु यन् निर्विशत्य् उत कराव् अपि गृह्यकृत्ये । पादौ पदं न चलतस् तव पादमूलाद् यामः कथं व्रजम् अथो करवाम किं वा ॥ किं च "प्रतियात" इति यद् उक्तं तद् अशक्यं, त्वयैव चित्तादीनाम् अपहृतत्वाद् इत्य् आहुः-चित्तम् इति । यद् अस्माकं चित्तम् एतावन्तं कालं सुखेन गृहेषु निर्विशति तत् त्वयापहृतम् । कराव् अपि यौ गृहकृत्ये निर्विशतस् ताव् अपि । सुखात्मना त्वयेति वा
cittaṃ sukhena bhavatāpahṛtaṃ gṛheṣu yan nirviśaty uta karāv api gṛhyakṛtye / pādau padaṃ na calatas tava pādamūlād yāmaḥ kathaṃ vrajam atho karavāma kiṃ vā // kiṃ ca "pratiyāta" iti yad uktaṃ tad aśakyaṃ, tvayaiva cittādīnām apahṛtatvād ity āhuḥ-cittam iti | yad asmākaṃ cittam etāvantaṃ kālaṃ sukhena gṛheṣu nirviśati tat tvayāpahṛtam | karāv api yau gṛhakṛtye nirviśatas tāv api | sukhātmanā tvayeti vā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.