सिञ्चाङ्ग नस् त्वदधरामृतपूरकेण हासावलोककलगीतजहृच्छयाग्निम् । नो चेद् वयं विरहजाग्न्युपयुक्तदेहा ध्यानेन याम पदयोः पदवीं सखे ते ॥ अतो ऽङ्ग हे कृष्ण, नो ऽस्माकं तवाधरामृतपूर्वकेण तवैव हाससहितेनावलोकेन कलगीतेन च जातो यो हृच्छयाग्निः कामाग्निस् तं सिञ्च । नो चेद् वयं तावद् एको ऽग्निस् तथा विरहाज् जनिष्यते यो ऽग्निस् तेन चोपयुक्तदेहा दग्धशरीरा योगिन इव ते पदवीम् अन्तिकं ध्यानेन याम प्राप्नुयामः
siñcāṅga nas tvadadharāmṛtapūrakeṇa hāsāvalokakalagītajahṛcchayāgnim / no ced vayaṃ virahajāgnyupayuktadehā dhyānena yāma padayoḥ padavīṃ sakhe te // ato 'ṅga he kṛṣṇa, no 'smākaṃ tavādharāmṛtapūrvakeṇa tavaiva hāsasahitenāvalokena kalagītena ca jāto yo hṛcchayāgniḥ kāmāgnis taṃ siñca | no ced vayaṃ tāvad eko 'gnis tathā virahāj janiṣyate yo 'gnis tena copayuktadehā dagdhaśarīrā yogina iva te padavīm antikaṃ dhyānena yāma prāpnuyāmaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.