विज्ञायेत्थं रसादीनामविरोधविरोधयोः । विषयं सुकविः काव्यं कुर्वन्मुह्यति न क्वचित् ॥ ३१ ॥ इत्थमनेनानन्तरोक्तेन प्रकारेण रसादीनां रसभावतदाभासानां परस्परं विरोधस्याविरोधस्य च विषयं विज्ञाय सुकविः काव्यविषये प्रतिभातिशययुक्तः काव्यं कुर्वत्र क्वचिन्मुह्मति । एवं रसादिषु विरोधाविरोधनिरूपणस्योपयोगित्वं प्रतिपाद्य व्यञ्जकवाच्यवाचकनिरूपणस्यापि तद्विषयस्य तत्प्रतिपाद्यते-- वाच्यानां वाचकानां च यद् औचित्येन योजनम् । रसादि-विषयेणैतत् कर्म मुख्यं महा-कवेः
vijñāyetthaṃ rasādīnāmavirodhavirodhayoḥ / viṣayaṃ sukaviḥ kāvyaṃ kurvanmuhyati na kvacit // 31 // itthamanenānantaroktena prakāreṇa rasādīnāṃ rasabhāvatadābhāsānāṃ parasparaṃ virodhasyāvirodhasya ca viṣayaṃ vijñāya sukaviḥ kāvyaviṣaye pratibhātiśayayuktaḥ kāvyaṃ kurvatra kvacinmuhmati / evaṃ rasādiṣu virodhāvirodhanirūpaṇasyopayogitvaṃ pratipādya vyañjakavācyavācakanirūpaṇasyāpi tadviṣayasya tatpratipādyate-- vācyānāṃ vācakānāṃ ca yad aucityena yojanam / rasādi-viṣayeṇaitat karma mukhyaṃ mahā-kaveḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.