आत्मनो ऽन्यस्य सद्भावे पूर्वस्थित्यनुयाय्यपि । वस्तु भातितरां तन्व्याः शशिच्छायमिवाननम् ॥ १४ ॥ ॥ ॥ तत्त्वस्य सारभूतस्यात्मनः सद्धावे ऽन्यस्य पूर्वस्थित्यनुयाय्यपि वस्तु भातितराम् । पुराणरमणीयच्छायानुगृहीतं हि वस्तु शरीरवत्परां शोभां पुष्यति । न तु पुनरुक्तत्वेनावभासते । तन्व्याः शशिच्छायमिवाननम् । एवं तावत्ससंवादानां समुदायरूपाणां वाक्यार्थानां विभक्ताः सीमानः । पदार्थरूपाणां च वस्त्वन्तरसदृशानां काव्यवस्तूनां नास्त्येव दोष इति प्रतिपादयितुमुच्यते-- अक्षरादि-रचनेव योज्यते यत्र वस्तु-रचना पुरातनी । नूतने स्फुरति काव्य-वस्तुनि व्यक्तम् एव खलु सा न दुष्यति
ātmano 'nyasya sadbhāve pūrvasthityanuyāyyapi / vastu bhātitarāṃ tanvyāḥ śaśicchāyamivānanam // 14 // // // tattvasya sārabhūtasyātmanaḥ saddhāve 'nyasya pūrvasthityanuyāyyapi vastu bhātitarām / purāṇaramaṇīyacchāyānugṛhītaṃ hi vastu śarīravatparāṃ śobhāṃ puṣyati / na tu punaruktatvenāvabhāsate / tanvyāḥ śaśicchāyamivānanam / evaṃ tāvatsasaṃvādānāṃ samudāyarūpāṇāṃ vākyārthānāṃ vibhaktāḥ sīmānaḥ / padārtharūpāṇāṃ ca vastvantarasadṛśānāṃ kāvyavastūnāṃ nāstyeva doṣa iti pratipādayitumucyate-- akṣarādi-racaneva yojyate yatra vastu-racanā purātanī / nūtane sphurati kāvya-vastuni vyaktam eva khalu sā na duṣyati
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.