वृद्धि-शब्दः सञ्ज्ञात्वेन विधीयते, प्रत्येकम् आद्-ऐचां वर्णानां सामान्येन तद्-भावितानाम्, अतद्-भावितानां च । तपरकरणम् ऐज्-अर्थम् ताद्-अपि परः तपरः इति, खट्वैडकादिषु त्रिमात्र-चतुर्मात्र-प्रसङ्ग। निवृत्तये । आश्वलायनः । ऐतिकायनः । औपगवः । औपमन्यवः । शालीयः । मालीयः । वृद्धि-प्रदेशाः -- सिचि वृद्धिः परस्मैपदेषु (*७,२।१) इत्य् एवम् आदयः ॥ अदेङ् गुणः
vṛddhi-śabdaḥ sañjñātvena vidhīyate, pratyekam ād-aicāṃ varṇānāṃ sāmānyena tad-bhāvitānām, atad-bhāvitānāṃ ca / taparakaraṇam aij-artham tād-api paraḥ taparaḥ iti, khaṭvaiḍakādiṣu trimātra-caturmātra-prasaṅga. nivṛttaye / āśvalāyanaḥ / aitikāyanaḥ / aupagavaḥ / aupamanyavaḥ / śālīyaḥ / mālīyaḥ / vṛddhi-pradeśāḥ -- sici vṛddhiḥ parasmaipadeṣu (*7,2.1) ity evam ādayaḥ // adeṅ guṇaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.