मुख-सहिता नासिका मुख-नासिका, तया य उच्चार्यते वर्णः सो ऽनुनासिक-सञ्ज्ञो भवति । आङो ऽनुनासिकश् छन्दसि (*६,१।१२६) । अभ्र आं अपः । गभीर आं उग्रपुत्रे । च न आं इन्द्रः । मुख-ग्रहनं किम् ? अनुस्वारस्य-इव हि स्यात् । नासिक-अग्रहणं किम् ? कचटतपानां मा भूत् । अनुनासिक-प्रदेशाः - आङो ऽनुनासिकश् छन्दसि (*६,१।२६) इत्य् एवम् आदयः ॥ तुल्य-आस्य-प्रयर्नं सवर्णम्
mukha-sahitā nāsikā mukha-nāsikā, tayā ya uccāryate varṇaḥ so 'nunāsika-sañjño bhavati / āṅo 'nunāsikaś chandasi (*6,1.126) / abhra āṃ apaḥ / gabhīra āṃ ugraputre / ca na āṃ indraḥ / mukha-grahanaṃ kim ? anusvārasya-iva hi syāt / nāsika-agrahaṇaṃ kim ? kacaṭatapānāṃ mā bhūt / anunāsika-pradeśāḥ - āṅo 'nunāsikaś chandasi (*6,1.26) ity evam ādayaḥ // tulya-āsya-prayarnaṃ savarṇam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.