मृड मृद गुध कुष क्लिश वद वस इत्य् एतेभ्यः परः क्त्वा-प्रत्ययः किद् भवति । न क्त्वा सेट् (*१,२।१८) इति प्रतिषेधं वक्ष्यति तस्यायं पुरस्तादपकर्षः । गुध-कुष-क्लिशीनां तु रलो व्-य्-उपधाद्-धल्-आदेः संश् च (*१,२।२६) इति विकल्पे प्राप्ते नित्य-अर्थं वचनम् । मृडित्वा । मृदित्वा । गुधित्वा । कुषित्वा । क्लिशित्वा । उदित्वा । उषित्वा ॥ रुद-विद-मुष-ग्रहि-स्वपि-प्रच्छः संश् च
mṛḍa mṛda gudha kuṣa kliśa vada vasa ity etebhyaḥ paraḥ ktvā-pratyayaḥ kid bhavati / na ktvā seṭ (*1,2.18) iti pratiṣedhaṃ vakṣyati tasyāyaṃ purastādapakarṣaḥ / gudha-kuṣa-kliśīnāṃ tu ralo v-y-upadhād-dhal-ādeḥ saṃś ca (*1,2.26) iti vikalpe prāpte nitya-arthaṃ vacanam / mṛḍitvā / mṛditvā / gudhitvā / kuṣitvā / kliśitvā / uditvā / uṣitvā // ruda-vida-muṣa-grahi-svapi-pracchaḥ saṃś ca
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.