रुद विद मुष ग्रहि स्वपि प्रच्छ इत्य् एतेभ्यः संश्च क्त्वा च कितौ भवतः । रुद-विद-मुषीणां रलो व्युपधाद्-धल्-आदेः संश्च (*१,२।२३) इति विकल्पे प्राप्ते नित्य-अर्थं ग्रहणम् । ग्रहेर् विध्य्-अर्थम् एव । स्वपि-प्रच्छ्योः सन्न्-अर्थं ग्रहणम् । किदेव हि इत्वा । रुदित्वा, रुरुदिषति । विदित्वा, विविदिशति । मुषित्वा, मुमुषिषति । गृहीत्व, जिघृक्षति । सुप्त्वा, सुषुप्सति । पृष्ट्वा, पिपृच्छिषति । ग्रह-आदीनां कित्त्वात् सम्प्रसारणं भवति । किरश् च पञ्चभ्यः (*७,२।७५) इति प्रच्छेर् इड्-आगमः ॥ इको झल्
ruda vida muṣa grahi svapi praccha ity etebhyaḥ saṃśca ktvā ca kitau bhavataḥ / ruda-vida-muṣīṇāṃ ralo vyupadhād-dhal-ādeḥ saṃśca (*1,2.23) iti vikalpe prāpte nitya-arthaṃ grahaṇam / graher vidhy-artham eva / svapi-pracchyoḥ sann-arthaṃ grahaṇam / kideva hi itvā / ruditvā, rurudiṣati / viditvā, vividiśati / muṣitvā, mumuṣiṣati / gṛhītva, jighṛkṣati / suptvā, suṣupsati / pṛṣṭvā, pipṛcchiṣati / graha-ādīnāṃ kittvāt samprasāraṇaṃ bhavati / kiraś ca pañcabhyaḥ (*7,2.75) iti praccher iḍ-āgamaḥ // iko jhal
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.