अकर्मकात् इति निवृत्तम् । अतः परं सामान्येन आत्मनेपद-विधानं प्रतिपत्तव्यम् । नि सम् उप वि इत्य् एवं पूर्वात् ह्वयतेर् धातोर् आत्नमेपदं भवति । निह्वयते । संह्वयते उपह्वयते । विह्वयते । अकर्त्र्-अभिप्राय-अर्थो ऽयम्-आरम्भः । अन्यत्र हि ञित्त्वात् सिद्धम् एव-आत्मनेपदम् । उपसर्गादस्यत्यूह्योर् वा वचनम् । निरस्यति, निरस्यते । समूहति, समूहते ॥ स्पर्धायाम् आङः
akarmakāt iti nivṛttam / ataḥ paraṃ sāmānyena ātmanepada-vidhānaṃ pratipattavyam / ni sam upa vi ity evaṃ pūrvāt hvayater dhātor ātnamepadaṃ bhavati / nihvayate / saṃhvayate upahvayate / vihvayate / akartr-abhiprāya-artho 'yam-ārambhaḥ / anyatra hi ñittvāt siddham eva-ātmanepadam / upasargādasyatyūhyor vā vacanam / nirasyati, nirasyate / samūhati, samūhate // spardhāyām āṅaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.