JV 1.3.34
अकर्त्र्-अभिप्राय-अर्थो ऽयम्-आरम्भः । अधिपूर्वात् करोतेः प्रसहने वर्तमानात् आत्मनेपदं भवति । प्रसहनम् अभिभवः अपराजयो वा । तम् अधिचक्रे । तम् अभिवभूव, न तेन प्राजितः इत्य् अर्थः । प्रसहने इति किम् ? अर्थम् अधिकरोति । पृथग्योगकरणम् उपसर्ग-विशेषण-अर्थम् ॥ वेः शब्द-कर्मणः
akartr-abhiprāya-artho 'yam-ārambhaḥ / adhipūrvāt karoteḥ prasahane vartamānāt ātmanepadaṃ bhavati / prasahanam abhibhavaḥ aparājayo vā / tam adhicakre / tam abhivabhūva, na tena prājitaḥ ity arthaḥ / prasahane iti kim ? artham adhikaroti / pṛthagyogakaraṇam upasarga-viśeṣaṇa-artham // veḥ śabda-karmaṇaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.