उपदेशे इति वर्त्ते । अन्ते भवम् अन्त्यम् । धात्वादेः समुदायस्य यद्-अन्त्यम् हल्, तद् इत्सञ्ज्ञं भवति । ऐउण् - णकारः । ऋऌक् - ककारः । एओङ् - ङकरः । ऐऔच् - चकारः । उपदेशे इत्य् एव । अग्निचित् । सोमसुत् । हस्य ल् हल् इति द्वितीयम् अत्र हल्-ग्रहणं तन्त्रेण+उपात्तं द्रष्टव्यम् । तेन प्रत्याहार-पाठे हल् इत्य् अत्र लकारस्य इत्सञ्ज्ञा क्रियते । तथा च सति हलन्त्यम् इत्य् अत्र प्रत्याहारे न+इतरेतराश्रय-दोषो भवति ॥ न विभक्तौ तुस्माः
upadeśe iti vartte / ante bhavam antyam / dhātvādeḥ samudāyasya yad-antyam hal, tad itsañjñaṃ bhavati / aiuṇ - ṇakāraḥ / ṛḷk - kakāraḥ / eoṅ - ṅakaraḥ / aiauc - cakāraḥ / upadeśe ity eva / agnicit / somasut / hasya l hal iti dvitīyam atra hal-grahaṇaṃ tantreṇa+upāttaṃ draṣṭavyam / tena pratyāhāra-pāṭhe hal ity atra lakārasya itsañjñā kriyate / tathā ca sati halantyam ity atra pratyāhāre na+itaretarāśraya-doṣo bhavati // na vibhaktau tusmāḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.