णिचश् च (*१,३।७४) इत्य् आत्मनेपदं भवति । तत्र पिवतिर् निगरण-अर्थः । दमिप्रभृतयश्चित्तवत्कर्तृकाः । नृतिश् चलन-अर्थो ऽपि । एषां परस्मैपदं न भवति । पा - पाययते । दमि - दमयते । आङ्यम् - आयामयते । यमो ऽपरिवेषणे इति मित्सञ्ज्ञा प्रतिषिध्यते । अङ्यस - आयासयते । परिमुह - परिमोहयते । रुचि - रोचयते । नृति - नर्तयते । वद - वादयते । वस - वासयते । पादिषु धेट उपसङ्ख्यानम् । धापयेते शिशुमेकं समीची ॥ वा क्यषः
ṇicaś ca (*1,3.74) ity ātmanepadaṃ bhavati / tatra pivatir nigaraṇa-arthaḥ / damiprabhṛtayaścittavatkartṛkāḥ / nṛtiś calana-artho 'pi / eṣāṃ parasmaipadaṃ na bhavati / pā - pāyayate / dami - damayate / āṅyam - āyāmayate / yamo 'pariveṣaṇe iti mitsañjñā pratiṣidhyate / aṅyasa - āyāsayate / parimuha - parimohayate / ruci - rocayate / nṛti - nartayate / vada - vādayate / vasa - vāsayate / pādiṣu dheṭa upasaṅkhyānam / dhāpayete śiśumekaṃ samīcī // vā kyaṣaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.