स्वयम् एतद् अव्ययम् आत्मना इत्य् अस्यार्थे वर्तते, तस्य द्वितीयया सम्बन्धो ऽनुपपन्नः इति द्वितीया-ग्रहणम् उत्तरार्थम् अनुवर्तते । स्वयम् इत्य् एतत् सुबन्तं क्तान्तेन सह समस्यते, तत्पुरुषश् च समासो भाति । स्वयंधौतौ पादौ । स्वयंविलीनम् आज्यम् । ऐकपद्यमैकस्वर्यं च समासत्वाद् भवति ॥ खट्वा क्षेपे
svayam etad avyayam ātmanā ity asyārthe vartate, tasya dvitīyayā sambandho 'nupapannaḥ iti dvitīyā-grahaṇam uttarārtham anuvartate / svayam ity etat subantaṃ ktāntena saha samasyate, tatpuruṣaś ca samāso bhāti / svayaṃdhautau pādau / svayaṃvilīnam ājyam / aikapadyamaikasvaryaṃ ca samāsatvād bhavati // khaṭvā kṣepe
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.