तन्-आदिभ्य उत्तरस्य सिचः त-थासोः परतो विभाषा लुग् भवति । अतत, अतथाः । अतनिष्ट, अतनिष्ठाः । असात, असाथाः । असनिष्ट, असनिष्ठाः । जनसनखनां सञ्ज्ञलोः (*६,४।४२) इत्य् आत्वम् । थासा साहचर्याद् आत्मनेपदस्य त-शब्दस्य ग्रहनम् । प्रस्मैपदे न भवति, अतनिष्त यूयम् ॥ मन्त्रे घस-ह्वर-नश-वृ-दह-आद्-वृच्-कृ-गमि-जनिभ्यो लेः
tan-ādibhya uttarasya sicaḥ ta-thāsoḥ parato vibhāṣā lug bhavati / atata, atathāḥ / ataniṣṭa, ataniṣṭhāḥ / asāta, asāthāḥ / asaniṣṭa, asaniṣṭhāḥ / janasanakhanāṃ sañjñaloḥ (*6,4.42) ity ātvam / thāsā sāhacaryād ātmanepadasya ta-śabdasya grahanam / prasmaipade na bhavati, ataniṣta yūyam // mantre ghasa-hvara-naśa-vṛ-daha-ād-vṛc-kṛ-gami-janibhyo leḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.