वा इत्य् एव । वर्तमान-समीप्ये इति न अनुवर्तते । आशंसनम् आशंसा, अप्राप्तस्य प्रियार्थस्य प्राप्तुम् इच्छा । तस्याश् च भविष्यत्कालो विषयः । तत्र भविष्यति काले आशंसायां गम्यमानायां धातोः वा भूतवत् प्रत्यया भवन्ति, चकाराद् वर्तमानवच् च । उपाध्यायश् चेद् आगमत्, आगतः, आगच्छति, आगमिष्यति, एते व्याकरणम् अध्यगीष्महि, एते व्याकरणम् अधीतवन्तः, अधीमहे, अध्येष्यामहे । सामान्य-अतिदेशे विशेषानतिदेशाल् लङ्-लिटौ न भवतः । आशंसायाम् इति किम् ? आगमिष्यति ॥ क्षिप्र-वचने लृट्
vā ity eva / vartamāna-samīpye iti na anuvartate / āśaṃsanam āśaṃsā, aprāptasya priyārthasya prāptum icchā / tasyāś ca bhaviṣyatkālo viṣayaḥ / tatra bhaviṣyati kāle āśaṃsāyāṃ gamyamānāyāṃ dhātoḥ vā bhūtavat pratyayā bhavanti, cakārād vartamānavac ca / upādhyāyaś ced āgamat, āgataḥ, āgacchati, āgamiṣyati, ete vyākaraṇam adhyagīṣmahi, ete vyākaraṇam adhītavantaḥ, adhīmahe, adhyeṣyāmahe / sāmānya-atideśe viśeṣānatideśāl laṅ-liṭau na bhavataḥ / āśaṃsāyām iti kim ? āgamiṣyati // kṣipra-vacane lṛṭ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.