भावे स्त्रियाम् इति वर्तते । मन्त्रे विषये वृषादिभ्यः धातुभ्यः क्तिन् प्रत्ययो भवति उदात्तः । प्रकृति-प्रत्यययोः विभक्ति-विपरिणामेन सम्बन्धः । कस्माद् एवं कृतम् ? वैचित्र्य-अर्थम् । वृष्टिः । इष्टिः । पक्तिः । मतिः । वित्तिः । भूतिः । वीतिः । रातिः । सर्वत्र सर्वधातुभ्यः सामान्येन विहित एव क्तिन् । उदात्त-अर्थं वचनम् । इषेस्तु इच्छा (*३,३।१०१) इति निपातनं वक्ष्यति, ततः क्तिन्न् अपि विधीयते । मन्त्राद् अन्यत्र आदिर् उदात्तः ॥ ऊति-यूति-जूति-साति-हेति-कीर्तयश् च
bhāve striyām iti vartate / mantre viṣaye vṛṣādibhyaḥ dhātubhyaḥ ktin pratyayo bhavati udāttaḥ / prakṛti-pratyayayoḥ vibhakti-vipariṇāmena sambandhaḥ / kasmād evaṃ kṛtam ? vaicitrya-artham / vṛṣṭiḥ / iṣṭiḥ / paktiḥ / matiḥ / vittiḥ / bhūtiḥ / vītiḥ / rātiḥ / sarvatra sarvadhātubhyaḥ sāmānyena vihita eva ktin / udātta-arthaṃ vacanam / iṣestu icchā (*3,3.101) iti nipātanaṃ vakṣyati, tataḥ ktinn api vidhīyate / mantrād anyatra ādir udāttaḥ // ūti-yūti-jūti-sāti-heti-kīrtayaś ca
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.