मनु-शब्दाद् अञ् यत् इत्य् एतौ प्रत्यौ भवतः, तत् सन्नियोगेन षुग्-आगमः, समुदायेन चेज् जातिर् गम्यते । मानुषः, मनुष्यः । जाति-शब्दाव् एतौ । अपत्य-अर्थो ऽत्र न अस्त्य् एव । तथा च मानुषाः इति बहुषु न लुग् भवति । अपत्य-विवक्षायां तु अणैव भवितव्यम् । मानवी प्रजा । अपत्ये कुत्सिते मूढे मनोर् औत्सर्गिकः स्मृतः । नकारस्य च मूर्धन्यस् तेन सिध्यति माणवः ॥ अपत्येअं पौत्रप्रभृति गोत्रम्
manu-śabdād añ yat ity etau pratyau bhavataḥ, tat sanniyogena ṣug-āgamaḥ, samudāyena cej jātir gamyate / mānuṣaḥ, manuṣyaḥ / jāti-śabdāv etau / apatya-artho 'tra na asty eva / tathā ca mānuṣāḥ iti bahuṣu na lug bhavati / apatya-vivakṣāyāṃ tu aṇaiva bhavitavyam / mānavī prajā / apatye kutsite mūḍhe manor autsargikaḥ smṛtaḥ / nakārasya ca mūrdhanyas tena sidhyati māṇavaḥ // apatyeaṃ pautraprabhṛti gotram
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.