कच्छादिभ्यः इत्य् एव । मनुष्ये मनुष्यस्थे च जातादौ प्रत्ययार्थे कच्छादिभ्यो वुञ् प्रत्ययो भवति । अणो ऽपवादः । काछको मनुस्यः । काच्छकम् अस्य हसितं, जल्पितम् । काच्छिका चूडा । सैन्धवको मनुस्यः । सैन्धवनस्य हसितं, जल्पितम् । सैन्धविका चूडा । मनुष्य-तत्स्थयोः इति किम् ? काच्छो गौः । सैन्धवो वार्णवः ॥ अपदातौ साल्वात्
kacchādibhyaḥ ity eva / manuṣye manuṣyasthe ca jātādau pratyayārthe kacchādibhyo vuñ pratyayo bhavati / aṇo 'pavādaḥ / kāchako manusyaḥ / kācchakam asya hasitaṃ, jalpitam / kācchikā cūḍā / saindhavako manusyaḥ / saindhavanasya hasitaṃ, jalpitam / saindhavikā cūḍā / manuṣya-tatsthayoḥ iti kim ? kāccho gauḥ / saindhavo vārṇavaḥ // apadātau sālvāt
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.