पूर्वेण विहितस्य तयस्य द्वित्रिभ्यां परस्य वा अयजादेशो भवति । द्वौ अवयवौ अस्य द्वयम्, द्वितयम् । त्रयम्, त्रितयम् । तय-ग्रहणं स्थानिनिर्देशार्थम् । अन्यथा प्रत्ययान्तरम् अयज् विज्ञायेत । तत्र को दोषः ? त्रयी गतिः इति तयनिबन्धन ईकारो न स्यात्, प्रथम-चरम-तय-अल्प-अर्ध-कतिपय। नेमाश् च (*१,१।३३) । इत्य् एष विधिर्न स्यात् । द्वये । द्वयाः । चकारः स्वरार्थः ॥ उभाद् उदात्तो नित्यम्
pūrveṇa vihitasya tayasya dvitribhyāṃ parasya vā ayajādeśo bhavati / dvau avayavau asya dvayam, dvitayam / trayam, tritayam / taya-grahaṇaṃ sthāninirdeśārtham / anyathā pratyayāntaram ayaj vijñāyeta / tatra ko doṣaḥ ? trayī gatiḥ iti tayanibandhana īkāro na syāt, prathama-carama-taya-alpa-ardha-katipaya. nemāś ca (*1,1.33) / ity eṣa vidhirna syāt / dvaye / dvayāḥ / cakāraḥ svarārthaḥ // ubhād udātto nityam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.