उभ-शब्दात् परस्य तयपो नित्यम् अयजादेशो भवति, स चोदात्तः । वचनसामर्थ्यादादेर् उदात्तत्वं विज्ञायते । उभशब्दो यति लौकिकी सङ्ख्या ततः पूर्वेण+एव विहितस्य तयप आदेशविधानार्थं वचनम् । अथ न सङ्ख्या, ततो योगविभागेन तयपं विधाय तस्य नित्यम् अयजादेशो विधीयते । उभयो मणिः । उभये ऽस्य देवमनुष्याः ॥ तद् अस्मिन्न् अधिकम् इति दशान्ताड् डः
ubha-śabdāt parasya tayapo nityam ayajādeśo bhavati, sa codāttaḥ / vacanasāmarthyādāder udāttatvaṃ vijñāyate / ubhaśabdo yati laukikī saṅkhyā tataḥ pūrveṇa+eva vihitasya tayapa ādeśavidhānārthaṃ vacanam / atha na saṅkhyā, tato yogavibhāgena tayapaṃ vidhāya tasya nityam ayajādeśo vidhīyate / ubhayo maṇiḥ / ubhaye 'sya devamanuṣyāḥ // tad asminn adhikam iti daśāntāḍ ḍaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.