प्रत्ययार्थेन च समानजातीये प्रकृत्यर्थे सति प्रत्यय इष्यते । एकादश कार्षापणा अधिका अस्मिन् कार्षापणशते एकादशं कार्षापनशतम् इति । इह तु न भवति, एकादश माषा अधिका अस्मिन् कार्षापणशते इति । शतसहस्रयोश् च+इष्यते । इह न भवति, एकादशाधिका अस्यां त्रिंशति इति । इतिकरणो विवक्षार्थ इत्य् उक्तं, तत इदं सर्वं लभ्यते । कथम् एकादशम् शतसहस्रम् इति ? शतानां सहस्रं, सहस्राणाम् वा शतम् इति शतसहस्रम् इत्य् उच्यते । तत्र शतसहस्रयोः इत्य् एव सिद्धम् । अधिके समानजाताविष्टं शतसहस्रयोः । यस्य सङ्ख्या तदाधिक्ये डः कर्तव्यो मतो मम ॥ शदन्त-विंशतेश् च
pratyayārthena ca samānajātīye prakṛtyarthe sati pratyaya iṣyate / ekādaśa kārṣāpaṇā adhikā asmin kārṣāpaṇaśate ekādaśaṃ kārṣāpanaśatam iti / iha tu na bhavati, ekādaśa māṣā adhikā asmin kārṣāpaṇaśate iti / śatasahasrayoś ca+iṣyate / iha na bhavati, ekādaśādhikā asyāṃ triṃśati iti / itikaraṇo vivakṣārtha ity uktaṃ, tata idaṃ sarvaṃ labhyate / katham ekādaśam śatasahasram iti ? śatānāṃ sahasraṃ, sahasrāṇām vā śatam iti śatasahasram ity ucyate / tatra śatasahasrayoḥ ity eva siddham / adhike samānajātāviṣṭaṃ śatasahasrayoḥ / yasya saṅkhyā tadādhikye ḍaḥ kartavyo mato mama // śadanta-viṃśateś ca
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.