वियातस्य भावो वैयात्यम् प्रागल्भ्यम्, अविनीतता । तत्र धृष शस इत्य् एतयोः निष्ठायाम् इडागमो न भवति । धृष्टो ऽयम् । विशस्तो ऽयम् । धृषेः आदितश् च (*७,२।१६) इति प्रतिषेधः सिद्ध एव, शसेर् अपि उदितो वा (*७,२।५६), यस्य विभाषा (*७,२।१५) इति ? नियमार्थं वचनम्, धृषिशस्योः वैयात्ये एव इड् न भवति । भावादिकर्मणोर् अपि वैयात्ये धृषिर्नास्ति । धृष्टः । विशस्तः । वैयात्ये इति किम् ? धर्षितः । विशसितः ॥ दृढः स्थूलबलयोः
viyātasya bhāvo vaiyātyam prāgalbhyam, avinītatā / tatra dhṛṣa śasa ity etayoḥ niṣṭhāyām iḍāgamo na bhavati / dhṛṣṭo 'yam / viśasto 'yam / dhṛṣeḥ āditaś ca (*7,2.16) iti pratiṣedhaḥ siddha eva, śaser api udito vā (*7,2.56), yasya vibhāṣā (*7,2.15) iti ? niyamārthaṃ vacanam, dhṛṣiśasyoḥ vaiyātye eva iḍ na bhavati / bhāvādikarmaṇor api vaiyātye dhṛṣirnāsti / dhṛṣṭaḥ / viśastaḥ / vaiyātye iti kim ? dharṣitaḥ / viśasitaḥ // dṛḍhaḥ sthūlabalayoḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.