हृद् भग सिन्धु इत्य् एवम् अन्तो ऽङ्गे पूर्वपदस्य उत्तरपदस्य च अचामादेर् अचो वृद्धिर् भवति तद्धिते ञिति, णिति, किति च परतः । सुहृदयस्य इदम् सौहार्दम् । सुहृदयस्य भावः सौहार्द्यम् । सुभगस्य भावः सौभाग्यम् । दौर्भाग्यम् । सुभगायाः अपत्यम् सौभागिनेयः । दौर्भागिनेयः । कल्याण्यादिषु सुभगदुर्भगेति पठ्यते । सुभग मन्त्रे इत्य् उद्गात्रादिषु पठ्यते । तत्र+उत्तरपदवृद्धिर् न+इष्यते । महते सौभगाय । छन्दसि सर्वविधीना विकल्पितत्वात् । सक्तुप्रधानाः सिन्धवः सक्तुसिन्धवः, सक्तुसिन्धुषु भवः साक्तुसैन्धवः । पानसैन्धवः । सिन्धुशब्दः कच्छादिषु पठ्यते, तेन तदन्तविधिर् इष्यते इति अण्प्रत्ययः ॥ अनुशतिक-आदीनाम् च
hṛd bhaga sindhu ity evam anto 'ṅge pūrvapadasya uttarapadasya ca acāmāder aco vṛddhir bhavati taddhite ñiti, ṇIti, kiti ca parataḥ / suhṛdayasya idam sauhārdam / suhṛdayasya bhāvaḥ sauhārdyam / subhagasya bhāvaḥ saubhāgyam / daurbhāgyam / subhagāyāḥ apatyam saubhāgineyaḥ / daurbhāgineyaḥ / kalyāṇyādiṣu subhagadurbhageti paṭhyate / subhaga mantre ity udgātrādiṣu paṭhyate / tatra+uttarapadavṛddhir na+iṣyate / mahate saubhagāya / chandasi sarvavidhīnā vikalpitatvāt / saktupradhānāḥ sindhavaḥ saktusindhavaḥ, saktusindhuṣu bhavaḥ sāktusaindhavaḥ / pānasaindhavaḥ / sindhuśabdaḥ kacchādiṣu paṭhyate, tena tadantavidhir iṣyate iti aṇpratyayaḥ // anuśatika-ādīnām ca
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.