मानाभावं यदि क्षुण्णं मेयाभावस्य तत्र किम् । अपि चानेन ‘नास्तिऽइति बुद्धिशब्दयोर्विषयो वाच्यः । स न वस्तुस्वरूपेण, मिश्रे ऽपि प्रसङ्गात् । न केवलम्, अभावादन्यस्य विशेषणस्याभावादित्युक्तम् । ननु ‘नास्तिऽइत्ययमर्थः ‘नेदं प्रमीयतेऽ; इति, न पुनरभावो ऽवगम्यते । विरुद्धमिदम् -- नास्त्यवगम्यते चेति । यद्येवं प्रमाणाभावो विषय उक्तः स्यात् ‘नास्तिऽ; इति धीशब्दयोः, तत्र को ऽपराधः स्यात्प्रमेयाभावस्य, येन [क्क्स् ९४] तमतिलङ्घ्य प्रमाणाभावो विषय उच्यते? न हि तयोर्निरुपाख्यत्वे कश्चिद्विशेषः । अथ मतम् -- अग्रहे ऽसद्ग्रहभ्रान्तिरभावव्यवहृद्भ्रमः
mānābhāvaṃ yadi kṣuṇṇaṃ meyābhāvasya tatra kim / api cānena ‘nāsti'iti buddhiśabdayorviṣayo vācyaḥ / sa na vastusvarūpeṇa, miśre 'pi prasaṅgāt / na kevalam, abhāvādanyasya viśeṣaṇasyābhāvādityuktam / nanu ‘nāsti'ityayamarthaḥ ‘nedaṃ pramīyate'; iti, na punarabhāvo 'vagamyate / viruddhamidam -- nāstyavagamyate ceti / yadyevaṃ pramāṇābhāvo viṣaya uktaḥ syāt ‘nāsti'; iti dhīśabdayoḥ, tatra ko 'parādhaḥ syātprameyābhāvasya, yena [KKS 94] tamatilaṅghya pramāṇābhāvo viṣaya ucyate? na hi tayornirupākhyatve kaścidviśeṣaḥ / atha matam -- agrahe 'sadgrahabhrāntirabhāvavyavahṛdbhramaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.