धनयीद् : फ़्न् मित्त्wएदे, तेxत्क्रितिस्छे बेमेर्कुन्गेन् ज़ुर् क्ः प्। १५५: ध्वनयीद् समिद्धो अञ्जन् कृदरं मतीनां घृतम् अग्ने मधुमत् पिन्वमानः । वाजी वहन् वाजिनं जातवेदो देवानां वक्षि प्रियम् आ सधस्थम् ॥ तनूनपात् सं पथो देवयानान् प्रजानन् वाज्य् अप्येतु देवान् । अनु त्वा सप्ते प्रदिशः सचन्तां स्वधां देवैर् यजमानाय धेहि ॥ ईड्यश् चासि वन्द्यश् चासि वाजिन्न् आशुश् चासि मेध्यश् चासि सप्ते । अग्निष् ट्वा देवैर् वसुभिः सजोषाः प्रीतं वह्निं वहतु जातवेदाः ॥ स्तीर्णं बर्हिः सुष्टरीमा जुषाणोरु पृथु प्रथमानं पृथिव्याम् । देवेभिर् अक्तम् अदितिः सजोषाः स्योनं कृण्वाना सुविते दधातु ॥ एता उ वः सुभगा विश्ववारा वि पक्षोभिः श्रयमाणा उद् आतैः । ऋष्वाः सतीः कवषः शुम्भमाना द्वारो देवीः सुप्रायणा भवन्तु ॥ अन्तरा मित्रावरुणा चरन्ती मुखं यज्ञानाम् अभि संविदाने । उषासा वां सुहिरण्ये सुशिल्पे ऋतस्य योना इह सादयामि ॥ प्रथमा वां सरथिना सुवर्णा देवौ पश्यन्तौ भुवनानि विश्वा । अपिप्रयं चोदना वां मिमाना होतारा ज्योतिः प्रदिशा दिशन्ता ॥ आदित्यैर् नो भारती वष्टु यज्ञं सरस्वती सह रुद्रैर् न आवीत् । इडोपहूता वसुभिः सजोषाः स्योनं कृण्वाना सुविते दधातु ॥ त्वष्टा वीरं देवकामं जजान त्वष्टुर् अर्वा जायत आशुर् अश्वः ॥ त्वष्टेमा विश्वा भुवना जजान बहोः कर्तारम् इह यक्षि होतः ॥ अश्वो घृतेन त्मन्या समक्ता उप देवं ऋतुशः पाथ एतु । वनस्पतिर् देवलोकं प्रजानन्न् अग्निना हव्या स्वदितानि वक्षत् ॥ प्रजापतेस् तपसा वावृधानः सद्यो जातो दधिषे यज्ञम् अग्ने । स्वाहाकृतेन हविषा पुरोगा याहि साध्या हविर् अदन्तु देवाः
dhanayīd : FN Mittwede, Textkritische Bemerkungen zur Kḥ p. 155: dhvanayīd samiddho añjan kṛdaraṃ matīnāṃ ghṛtam agne madhumat pinvamānaḥ / vājī vahan vājinaṃ jātavedo devānāṃ vakṣi priyam ā sadhastham // tanūnapāt saṃ patho devayānān prajānan vājy apyetu devān / anu tvā sapte pradiśaḥ sacantāṃ svadhāṃ devair yajamānāya dhehi // īḍyaś cāsi vandyaś cāsi vājinn āśuś cāsi medhyaś cāsi sapte / agniṣ ṭvā devair vasubhiḥ sajoṣāḥ prītaṃ vahniṃ vahatu jātavedāḥ // stīrṇaṃ barhiḥ suṣṭarīmā juṣāṇoru pṛthu prathamānaṃ pṛthivyām / devebhir aktam aditiḥ sajoṣāḥ syonaṃ kṛṇvānā suvite dadhātu // etā u vaḥ subhagā viśvavārā vi pakṣobhiḥ śrayamāṇā ud ātaiḥ / ṛṣvāḥ satīḥ kavaṣaḥ śumbhamānā dvāro devīḥ suprāyaṇā bhavantu // antarā mitrāvaruṇā carantī mukhaṃ yajñānām abhi saṃvidāne / uṣāsā vāṃ suhiraṇye suśilpe ṛtasya yonā iha sādayāmi // prathamā vāṃ sarathinā suvarṇā devau paśyantau bhuvanāni viśvā / apiprayaṃ codanā vāṃ mimānā hotārā jyotiḥ pradiśā diśantā // ādityair no bhāratī vaṣṭu yajñaṃ sarasvatī saha rudrair na āvīt / iḍopahūtā vasubhiḥ sajoṣāḥ syonaṃ kṛṇvānā suvite dadhātu // tvaṣṭā vīraṃ devakāmaṃ jajāna tvaṣṭur arvā jāyata āśur aśvaḥ // tvaṣṭemā viśvā bhuvanā jajāna bahoḥ kartāram iha yakṣi hotaḥ // aśvo ghṛtena tmanyā samaktā upa devaṃ ṛtuśaḥ pātha etu / vanaspatir devalokaṃ prajānann agninā havyā svaditāni vakṣat // prajāpates tapasā vāvṛdhānaḥ sadyo jāto dadhiṣe yajñam agne / svāhākṛtena haviṣā purogā yāhi sādhyā havir adantu devāḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.