नैतद् एवम्। लोके विदितपूर्वा अर्था उच्यन्ते बहुक्षीरादयः। तेषां विज्ञानम् एव न प्रयोजनम्। अतः प्रशंसा गम्यते। अविदितवादे न श्रद्दधीरन् पूर्ववचनाद् इव। विदितत्वाद् एव च प्ररोचयन्ते। वैदिकेषु पुनर् यदि विधिशब्देन न प्ररोचयन्ते न तराम् अर्थवादेन। जाताशङ्को हि विधिशब्दे स तदानीम्। अथ विधिशब्देन प्ररोचितः, किम् अर्थवादशब्देन। अपि च वेदे व्यक्तम् असंवादः। ऊर्जो ऽवरुद्ध्यै इत्य् अप्रसिद्धं वचनम्। ऊर्ग्वा उदुम्बर इति हेतुत्वं चाप्रसिद्धम्। यस्माद् ऊर्ग् उदुम्बरः, तस्मात् तन्मयो यूपः कर्तव्य इति। ऊर्ग् उदुम्बर इत्य् अनृतवचनाद् अन्यद् अस्यानृतम् इति परिकल्प्येत। उक्तं तु वाक्यशेषत्वम्
naitad evam. loke viditapūrvā arthā ucyante bahukṣīrādayaḥ. teṣāṃ vijñānam eva na prayojanam. ataḥ praśaṃsā gamyate. aviditavāde na śraddadhīran pūrvavacanād iva. viditatvād eva ca prarocayante. vaidikeṣu punar yadi vidhiśabdena na prarocayante na tarām arthavādena. jātāśaṅko hi vidhiśabde sa tadānīm. atha vidhiśabdena prarocitaḥ, kim arthavādaśabdena. api ca vede vyaktam asaṃvādaḥ. ūrjo 'varuddhyai ity aprasiddhaṃ vacanam. ūrgvā udumbara iti hetutvaṃ cāprasiddham. yasmād ūrg udumbaraḥ, tasmāt tanmayo yūpaḥ kartavya iti. ūrg udumbara ity anṛtavacanād anyad asyānṛtam iti parikalpyeta. uktaṃ tu vākyaśeṣatvam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.