प्राग् बुद्धेर् अग्रहणसिद्ध्यर्थं भाष्यकारेणोक्तं भवति हि कदाचिद् एतद् यज्ज्ञातो ऽर्थः सन्नज्ञात इत्य् उच्यते इति। तस्यार्थः -- ज्ञातपूर्वो ऽर्थः कदाचिद् अस्मर्यमाणो ऽज्ञातवद् अभिधीयते। ज्ञानमात्रं तु तद्गोचरं स्मर्यते। एवं हि वक्तारो भवन्ति -- अस्याः श्रुतेर् अर्थो मया गुरुणा व्याख्यायमानो ज्ञातः, इदानीं प्रस्मृतवान् अस्मि। ज्ञानं त्व् एतद्गोचरं पूर्वं जातं स्मरामीति। यथा चास्या बुद्धेर् अग्रहणे हेतुत्वं तत्फलाभिप्रायेण परस्ताद् वक्ष्यति फलत्वाद् ग्रन्थवर्णने इत्य् अत्र। तस्माद् अपि केवलं ग्राहकस्मरणाद् ग्राह्याकारविविक्तग्राहकबोधः सेत्स्यतीत्य् आह -- नेति
prāg buddher agrahaṇasiddhyarthaṃ bhāṣyakāreṇoktaṃ bhavati hi kadācid etad yajjñāto 'rthaḥ sannajñāta ity ucyate iti. tasyārthaḥ -- jñātapūrvo 'rthaḥ kadācid asmaryamāṇo 'jñātavad abhidhīyate. jñānamātraṃ tu tadgocaraṃ smaryate. evaṃ hi vaktāro bhavanti -- asyāḥ śruter artho mayā guruṇā vyākhyāyamāno jñātaḥ, idānīṃ prasmṛtavān asmi. jñānaṃ tv etadgocaraṃ pūrvaṃ jātaṃ smarāmīti. yathā cāsyā buddher agrahaṇe hetutvaṃ tatphalābhiprāyeṇa parastād vakṣyati phalatvād granthavarṇane ity atra. tasmād api kevalaṃ grāhakasmaraṇād grāhyākāraviviktagrāhakabodhaḥ setsyatīty āha -- neti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.