इदं चापरं लिङ्गदर्शनम् इत्य् आह -- हिंसा हीति। कथं पुनर् असाव् अनर्थः इत्य् उक्त्वा यद् उक्तं हिंसा हि सेति, ततो ऽवगम्यते न श्येनादिस्वरूपमात्रम् अनर्थतया विवक्षितम् इति। वर्णितम् इदम् आक्षेपकाले न स्वरूपेण श्येनो हिंसेति। अतो हिंसा हीत्य् अत्र भाष्यकारेणैतत् स्फुटीकृतम्। तथा श्येनेनाभिचरन् यजेतेति हि समामनन्ति नाभिचरितव्यम् इत्य् अन्ते वक्ष्यते। अत्राप्य् अभिचारस्यैव श्येनफलस्य निषेधं दर्शयन्न् अनर्थतां स्फुटीकरिष्यतीति। श्येनादिस्वरूपाभिप्राये तु ग्रन्थे सर्वो ऽयम् उत्तरग्रन्थे न सङ्गच्छत इत्य् आह -- श्येनादीनाम् इति
idaṃ cāparaṃ liṅgadarśanam ity āha -- hiṃsā hīti. kathaṃ punar asāv anarthaḥ ity uktvā yad uktaṃ hiṃsā hi seti, tato 'vagamyate na śyenādisvarūpamātram anarthatayā vivakṣitam iti. varṇitam idam ākṣepakāle na svarūpeṇa śyeno hiṃseti. ato hiṃsā hīty atra bhāṣyakāreṇaitat sphuṭīkṛtam. tathā śyenenābhicaran yajeteti hi samāmananti nābhicaritavyam ity ante vakṣyate. atrāpy abhicārasyaiva śyenaphalasya niṣedhaṃ darśayann anarthatāṃ sphuṭīkariṣyatīti. śyenādisvarūpābhiprāye tu granthe sarvo 'yam uttaragranthe na saṅgacchata ity āha -- śyenādīnām iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.