किञ् च इतश् च न स्वतः प्रामाण्यम् इत्य् आह -- प्रामाण्यं[२९४]हीति। अयम् अर्थः -- यदि ज्ञानस्वभावानुबन्ध्यौसर्गिकं प्रामाण्यम्, एवं सति प्रामाण्याभावस्यावस्तुनो ऽकृत्रिमत्वान् न पराधीनत्वम् इति सर्वज्ञानानाम् अपि प्रमाणत्वप्रसङ्गः।[२९५]स्वप्नादिज्ञानानाम् अपि ज्ञानत्वाविशेषात्, तन्मात्रानुबन्धित्वाच् च प्रामाण्यस्य। अप्रामाण्यस्य चावस्तुनो ऽकार्यत्वाद् इति
kiñ ca itaś ca na svataḥ prāmāṇyam ity āha -- prāmāṇyaṃ[294]hīti. ayam arthaḥ -- yadi jñānasvabhāvānubandhyausargikaṃ prāmāṇyam, evaṃ sati prāmāṇyābhāvasyāvastuno 'kṛtrimatvān na parādhīnatvam iti sarvajñānānām api pramāṇatvaprasaṅgaḥ.[295]svapnādijñānānām api jñānatvāviśeṣāt, tanmātrānubandhitvāc ca prāmāṇyasya. aprāmāṇyasya cāvastuno 'kāryatvād iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.