कथं नामाप्रामाण्यम् अकृत्रिमम्। दोषभावे हि तस्य भावः, तदभावे चाभावो दृश्यते। कामिली पीतम् इदम् इति शङ्खं जानाति, तद्[२९६]अपगमे शुक्लम्। अतो जानीमः यथादोषभावभाव्यप्रामाण्यं तत् कार्यम् इति, अत आह -- मत्पक्ष इति। अयम् अभिप्रायः -- नात्र दोषैर् अप्रामाण्यं जन्यते। सत्सु तु दोषेष्व् असन्तो गुणा न स्वकार्यं प्रामाण्यं जनयन्तीति नावस्तुनो ऽप्रामाणस्य हेतुमत्त्वप्रसङ्गदोष इति
kathaṃ nāmāprāmāṇyam akṛtrimam. doṣabhāve hi tasya bhāvaḥ, tadabhāve cābhāvo dṛśyate. kāmilī pītam idam iti śaṅkhaṃ jānāti, tad[296]apagame śuklam. ato jānīmaḥ yathādoṣabhāvabhāvyaprāmāṇyaṃ tat kāryam iti, ata āha -- matpakṣa iti. ayam abhiprāyaḥ -- nātra doṣair aprāmāṇyaṃ janyate. satsu tu doṣeṣv asanto guṇā na svakāryaṃ prāmāṇyaṃ janayantīti nāvastuno 'prāmāṇasya hetumattvaprasaṅgadoṣa iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.