नन्व् अयम् अर्थो निमित्तसप्तम्यैवात्र लभ्यते। न ह्य् असत्सम्प्रयोगो निमित्तं भवति। अत आह -- ससम्येति। अयम् अभिप्रायः -- सत्यम् अवर्तमानः सम्प्रयोगो नाक्षजे ज्ञाने कारणम्। अपि तु तम् अपि केचित् कारणतया मन्यन्ते। तद् इह सम्प्रयोग इत्य् एतावति श्रुते सति भाविन्य् अतीते चेति यथेष्टं कल्पयेयुः। अतस् तत्कल्पनानिराकरणार्थं व्यक्तम् एव जैमिनिना सद्विशेषणम् उपात्तम् इति
nanv ayam artho nimittasaptamyaivātra labhyate. na hy asatsamprayogo nimittaṃ bhavati. ata āha -- sasamyeti. ayam abhiprāyaḥ -- satyam avartamānaḥ samprayogo nākṣaje jñāne kāraṇam. api tu tam api kecit kāraṇatayā manyante. tad iha samprayoga ity etāvati śrute sati bhāviny atīte ceti yatheṣṭaṃ kalpayeyuḥ. atas tatkalpanānirākaraṇārthaṃ vyaktam eva jaimininā sadviśeṣaṇam upāttam iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.