स परमोत्साहवर्जनं नाम दोषः । यद्यपि महोद्यमाभावो दोष एव हेयत्वात् । तथापि न रागादिरिव भावरूपः । नापि गुणाभावरूपः । किन्नामोत्साहलक्षणगुणाल्पतामात्रमित्यदोषो ऽप्युच्यत इति नर्जुत्वेन विरुद्धयते । किमतो यद्येवं दोषाः संसारहेतवो मुक्तिपरिपन्थिन इत्यत आह अत इति ॥ अतो विष्णौ परा भक्तिस्तद्भक्तेषु रमादिषु । तारतम्येन कर्तव्या पुरुषार्थमभीप्सिता
sa paramotsāhavarjanaṃ nāma doṣaḥ / yadyapi mahodyamābhāvo doṣa eva heyatvāt / tathāpi na rāgādiriva bhāvarūpaḥ / nāpi guṇābhāvarūpaḥ / kinnāmotsāhalakṣaṇaguṇālpatāmātramityadoṣo 'pyucyata iti narjutvena viruddhayate / kimato yadyevaṃ doṣāḥ saṃsārahetavo muktiparipanthina ityata āha ata iti // ato viṣṇau parā bhaktistadbhakteṣu ramādiṣu / tāratamyena kartavyā puruṣārthamabhīpsitā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.