आदिपदेन प्रयत्नद्वेषावेतदभावाश्च गृह्यन्ते । ततः किमित्यत आह नेति ॥ ॥। न कश्चिद्धि तत्र संशयवान् क्वचित् तत्र क्वचिदिति सम्बन्धः । न जातु मम सुखमस्ति न वेति संशयो नापि प्रतीयमानमिदं सुखं सदसद्वेति संशय इति हिशब्देनाह । साक्षिदर्शनमबाधितमेवेति न युज्यते शुक्तिरजतादौ बाधदर्शनात् । नहि प्रतीतिसमयमात्रवर्तिनि तत्रान्यज्ञानं सम्भवतीत्यत आह यदीति ॥ *११,२१०* यत् क्वचिद् व्यभिचारी स्याद् दर्शनं मानसं हि तत्
ādipadena prayatnadveṣāvetadabhāvāśca gṛhyante / tataḥ kimityata āha neti // ... na kaściddhi tatra saṃśayavān kvacit tatra kvaciditi sambandhaḥ / na jātu mama sukhamasti na veti saṃśayo nāpi pratīyamānamidaṃ sukhaṃ sadasadveti saṃśaya iti hiśabdenāha / sākṣidarśanamabādhitameveti na yujyate śuktirajatādau bādhadarśanāt / nahi pratītisamayamātravartini tatrānyajñānaṃ sambhavatītyata āha yadīti // *11,210* yat kvacid vyabhicārī syād darśanaṃ mānasaṃ hi tat
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.